Dział: PRACTISE & CASES
Jest kilka czynników powstawania odruchów wymiotnych u pacjentów w gabinecie stomatologicznym. Artykuł ma na celu dokładnie je przedstawić i pokazać, co możemy zrobić, żeby uniknąć tego rodzaju dyskomfortu u naszych pacjentów lub go zniwelować.
Ostatnie lata zrewolucjonizowały dotychczasowe postrzeganie znaczenia drobnoustrojów kolonizujących wszystkie błony śluzowe ludzkiego ciała. Do momentu wprowadzenia nowoczesnych technik biologii molekularnej służących do identyfikacji mikroorganizmów koncentrowano się przede wszystkim na ich właściwościach patogennych, zupełnie nie zdając sobie sprawy z drugiej strony relacji drobnoustroje–gospodarz. Biorąc pod uwagę ogromny rozkwit wiedzy w tym obszarze, relacja ta bezsprzecznie stanowi determinantę o wiele większej liczby fundamentalnych aspektów ludzkiej fizjologii, niż do tej pory sądzono.
Piękno jest względne i każdy postrzega je inaczej. Niezależnie jednak od subiektywnej percepcji piękna istnieje również powszechna wizja idealnej ludzkiej twarzy, oparta na obiektywnych kryteriach. To korzystne ogólne wrażenie jest wynikiem zarówno zrównoważonych proporcji i symetrii (tzw. złotego podziału), jak i harmonijnej zgodności struktury kości, oczu, nosa, ust. Pod tym względem usta, dziąsła i zęby mają szczególne znaczenie dla postrzegania samych siebie i tego, jak odbierają nas inni.
W naszej codziennej pracy nieraz odebraliśmy telefon, w którym padło pytanie: „Ukruszyłam koronę porcelanową, czy może mi Pan/Pani pomóc?”. Wielu dentystów niestety odpowiada, że nie, i odsyła do innych gabinetów – a to błąd. Część lekarzy sugeruje, że nic się już nie da zrobić i trzeba wykonać nową koronę lub most. Wystarczy jednak mieć w gabinecie zestaw do naprawy porcelany, abyśmy w większości przypadków mogli pomóc pacjentowi bez narażania go na koszty wykonania ponownej pracy protetycznej.
Uzyskanie przewidywalnego rezultatu leczenia z zastosowaniem licówek ceramicznych z podstawowych celów leczenia stomatologicznego. Estetyczne i funkcjonalne wyniki powinny być zdefiniowane oraz zweryfikowane
przed osadzeniem wykonanych w laboratorium licówek ceramicznych [1–5]. Ponadto zastosowanie ceramiki skaleniowej wymaga przeprowadzenia skrupulatnego protokołu przygotowawczego do adhezji, który gwarantuje uzyskanie stabilnego połączenia pomiędzy tkankami zęba a licówką ceramiczną.
Najpierw była potrzeba, a potem zaczęto wprowadzać coraz nowocześniejsze i doskonalsze materiały stosowane po dziś dzień w stomatologii. Prawdziwym przełomem stało się wprowadzenie materiałów kompozytowych, które umożliwiły trwałą i estetyczną odbudowę ubytków twardych tkanek zębów.
Aktem prawnym regulującym obowiązek prowadzenia dokumentacji medycznej jest ustawa z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta. Minister Zdrowia podpisał jednak w 2018 r. rozporządzenie, na mocy którego odroczono w czasie obowiązek całkowitego wdrożenia e-dokumentacji. Nie zmienia to faktu, iż elektroniczna dokumentacja medyczna będzie powszechnie obowiązująca i warto już teraz przygotowywać się do jej wprowadzenia.
Omówione w poprzednim artykule ogólne zagadnienia dotyczące zastosowania materiałów bioaktywnych w stomatologii pora „przekuć” w praktyczne ich wykorzystanie.