Nadwrażliwość zębiny jest częstym powodem zgłaszania się pacjentów do stomatologa. W świetle dostępnych publikacji częstość jej występowania waha się w szerokich granicach od 3 do aż 98%, co wynika z różnej metodologii prowadzonych badań.
Dział: PRACTISE & CASES
Jeśli kanał jest niedrożny, może to być niedrożność wynikająca z braku możliwości odnalezienia jego prawidłowego przebiegu, obliteracji lub obecności w kanale ciał obcych. Właściwie taki podział jest podziałem sobie a muzom. Nie jest istotna przyczyna niedrożności. Istotne jest, czy w ogóle udrażniać taki kanał, czy nie. A jeśli udrażniać, to jak.
Wykorzystanie potencjału, jaki zapewnia adhezja materiałów kompozytowych do ceramiki, może istotnie modyfikować postępowanie kliniczne. W trudnych sytuacjach, takich jak uszkodzenie ceramiki, do tej pory jedynym rozwiązaniem było wykonanie nowego uzupełnienia stałego. Obecnie możliwe jest wykonanie naprawy lub korekty uszkodzonego lub niespełniającego swojej funkcji uzupełnienia. Na przykładzie przypadków klinicznych zostanie przedstawiona procedura postępowania w odmiennych sytuacjach, której celem jest przywrócenie funkcji, jaką pełni stałe uzupełnienie protetyczne w układzie stomatognatycznym.
Kluczowym zagadnieniem związanym ze skutecznym leczeniem endodontycznym i długotrwałym przetrwaniem zębów leczonych endodontycznie jest eradykacja zakażenia bakteryjnego z całego systemu kanałów korzeniowych w zębie. Jednym ze sposobów na zwiększenie skuteczności eliminacji bakterii z kanałów korzeniowych jest zastosowanie laserów stomatologicznych.
W czasie udzielania świadczeń opieki zdrowotnej nierzadko dochodzi do sytuacji, w których lekarz staje się ofiarą swojego pacjenta i doświadcza z jego strony agresji, również w postaci naruszenia nietykalności cielesnej. Takie zachowanie podlega odpowiedzialności prawnej.
Znaczenie mikroskopu operacyjnego w endodoncji podkreślają liczne badania naukowe. Wymogi właściwego obrazowania pola operacyjnego w endodoncji spowodowały konieczność zastosowania powiększenia wraz ze źródłem światła. Dzięki pracy w powiększeniu leczenie endodontyczne może być bardziej przewidywalne, można też uniknąć niepotrzebnych powikłań, a te istniejące próbować naprawić (Khayat 1998).
W jamie ustnej bytują liczne mikroby tworzące specyficzny ekosystem. Ingerencja w ich skład, wprowadzanie obcych szczepów bakteryjnych może wywoływać miejscowe stany zapalne, a także na skutek bakteriemii rzutować na cały organizm. Szczególnie groźne jest to dla osób o obniżonej odporności. Odpowiednie postępowanie podczas zabiegów wykonywanych w gabinecie stomatologicznym oraz codziennej higieny jamy ustnej może w znacznej mierze ograniczyć ryzyko wystąpienia zakażeń, a co za tym idzie – konieczność stosowania antybiotyków.
Dobra współpraca lekarza i pacjenta polega na wzajemnym zrozumieniu i zaufaniu. Aby zaplanować dobre leczenie, należy nie tylko pacjenta dokładnie zbadać, lecz także uświadomić mu, w jakim stanie do nas przyszedł. Samo wyartykułowanie i zapisanie diagnozy nie jest wystarczające. Wyjaśnienie obecnej sytuacji, przedstawienie możliwości leczenia i ewentualnych konsekwencji odrzucenia propozycji terapii są priorytetem.
Jednym z ważnych etapów leczenia endodontycznego jest tymczasowe, prowizoryczne zamknięcie otworu trepanacyjnego. Szczelne zamknięcie systemu endodontycznego jest ważne zarówno w okresie pośrednich wizyt podczas leczenia, jak i po jego zakończeniu. Podstawowym celem tymczasowego zamknięcia otworu trepanacyjnego jest stworzenie szczelnego uzupełnienia chroniącego przed reinfekcją systemu endodontycznego, które będzie stabilne w obciążeniu okluzyjnym. Niniejsza publikacja przybliża ten temat i analizuje poszczególne metody kliniczne tymczasowego zaopatrywania korony zęba podczas leczenia endodontycznego.