Dołącz do czytelników
Brak wyników

To wiedzieć powinniśmy

25 lipca 2019

NR 51 (Lipiec 2019)

Normy sanitarne regulujące prowadzenie praktyki medycznej

0 30

Podmioty funkcjonujące w branży medycznej to w przeważającej większości przedsiębiorcy. W związku z takim statusem rozpoczęcie prowadzenia działalności gospodarczej w ochronie zdrowia musi wiązać się z wypełnieniem obowiązków wynikających z ustawy z 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (wpis do rejestru przedsiębiorców) bądź ustawy z 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (rejestracja spółki handlowej w Krajowym Rejestrze Sądowym). W artykule omówiona została podstawa działania praktyk medycznych.

Rozpoczęcie prowadzenia działalności w obszarze ochrony zdrowia wymaga spełnienia dodatkowych wymogów. Jednym z nich jest wpis do Rejestru Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą (RPWDL) ze wskazaniem zakładów, jednostek i komórek, w których prowadzona będzie działalność lecznicza.

Każdorazowo podmiot wykonujący działalność leczniczą zobowiązany jest określić zakres prowadzonej działalności, używając w tym celu kodów resortowych opracowanych i opublikowanych przez Ministerstwo Zdrowia. Ostatnia aktualizacja kodów resortowych miała miejsce stosunkowo niedawno, gdyż akt prawny je regulujący wszedł w życie w 22 marca 2018 r. 

W odniesieniu do podmiotów podlegających wpisowi do Krajowego Rejestru Sądowego RPWDL prowadzi wojewoda. W przypadku praktyk lekarskich i pielęgniarskich rejestr prowadzony jest przez właściwą izbę lekarską lub pielęgniarską. Nie jest to jedyny wymagany prawem wymóg pozwalający na rozpoczęcie prowadzenia działalności leczniczej.

W odniesieniu do wymogów sanitarno-epidemiologicznych stawianych wobec podmiotów wykonujących działalność leczniczą, dość istotna zmiana przepisów miała miejsce w 2016 r. 

Do 15 lipca 2016 r. wymagane było uzyskanie opinii Państwowej Inspekcji Sanitarnej, w której organ sanitarny musiał potwierdzić, że pomieszczenia placówki medycznej, w których wykonywana miała być działalność lecznicza, spełniają warunki umożliwiające prowadzenie tej działalności. 

Obecnie wystarczające jest wyłącznie oświadczenie wnioskodawcy (a zatem podmiotu, który ubiega się o wpis do RPWDL) zapewniające o kompletności i zgodności z prawdą danych zawartych we wniosku. Wnioskodawca zobowiązany jest także złożyć oświadczenie, że „znane mi są i spełniam warunki wykonywania działalności leczniczej w zakresie objętym składanym wnioskiem określone w ustawie z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej”.


Indywidualna praktyka lekarska


Zawód lekarza w dzisiejszym stanie prawnym jest zawodem regulowanym. Możliwość jego wykonywania jest obwarowana licznymi wymogami, które musi spełnić osoba planująca karierę w tej profesji. 

Zgodnie z ustawą z 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty „Wykonywanie zawodu lekarza polega na udzielaniu przez osobę posiadającą wymagane kwalifikacje, potwierdzone odpowiednimi dokumentami, świadczeń zdrowotnych, w szczególności: badaniu stanu zdrowia, rozpoznawaniu chorób i zapobieganiu im, leczeniu i rehabilitacji chorych, udzielaniu porad lekarskich, a także wydawaniu opinii i orzeczeń lekarskich”.

Szczegółowy zakres wymagań niezbędnych do rozpoczęcia prowadzenia działalności leczniczej w odniesieniu do indywidualnych praktyk lekarskich zawiera głównie art. 18 ustawy z 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej. Zgodnie z tym przepisem lekarz, planując rozpoczęcie prowadzenia praktyki zawodowej, powinien przede wszystkim posiadać prawo wykonywania zawodu lekarza, nie może być w tym prawie zawieszony, jak również nie może zostać sądownie pozbawiony możliwości wykonywania zawodu lekarza.

Lekarz nie może także przerwać wykonywania zawodu łącznie na okres dłuższy niż 5 lat w okresie ostatnich 6 lat poprzedzających wniosek o wpis do RPWDL. Dla prawidłowego rozpoczęcia prowadzenia praktyki niezbędne jest także wpisanie działalności do CEIDG (Centralna Ewidencja Informacji o Działalności Gospodarczej) i wskazanie jako przedmiotu działalności – w zależności od potrzeby:

  • praktyka lekarska ogólna – opisana kodem PKD 86.21.Z,
  • praktyka lekarska specjalistyczna – opisana kodem PKD 86.22.Z,
  • praktyka lekarska dentystyczna – opisana kodem PKD 86.23.Z.

Do istotnych wymogów umożliwiających zgodne z prawem rozpoczęcie prowadzenia działalności zawodowej należy także zawarcie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej (OC). Kolejnym wymogiem umożliwiającym prawidłowe rozpoczęcie prowadzenia działalności jest uzyskanie numerów NIP (Urząd Skarbowy) oraz REGON (Urząd Statystyczny). 

Z punktu widzenia wymagań sanitarnych najważniejszy jest jednak art. 18 ust. 1 pkt 3 ustawy o działalności leczniczej, nakładający na lekarza obowiązek dysponowania odpowiednio dostosowanym pomieszczeniem, „w którym będą udzielane świadczenia zdrowotne, wyposażonym w produkty lecznicze, wyroby medyczne, aparaturę i sprzęt medyczny, odpowiednie do rodzaju i zakresu udzielanych świadczeń zdrowotnych”.
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o działalności leczniczej:

  1. Pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą [m.in. lekarza prowadzącego indywidualną praktykę lekarską] odpowiadają wymaganiom odpowiednim do rodzaju wykonywanej działalności leczniczej oraz zakresu udzielanych świadczeń zdrowotnych.
  2. Wymagania, o których mowa w ust. 1, dotyczą w szczególności warunków:

1) ogólnoprzestrzennych;
2) sanitarnych;
3) instalacyjnych.

Rozporządzenie wykonawcze Ministra Zdrowia w sprawie szczegółowych wymagań, jakim powinny odpowiadać pomieszczenia i urządzenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą, z 26 czerwca 2012 r. (wydane po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Lekarskiej, Naczelnej Rady Pielęgniarek i Położnych oraz Krajowej Rady Diagnostów Laboratoryjnych) precyzyjniej reguluje zakres wymagań stawianych przed praktyką lekarską.

W przepisach rozporządzenia wprost wskazano, że pomieszczenia podmiotu wykonującego działalność leczniczą lokalizuje się w samodzielnym budynku albo w zespole budynków. 

Takie ukształtowanie ogólnoprzestrzennych wymogów infrastrukturalnych w odniesieniu do gabinetów lekarskich w praktyce umożliwia ich prowadzenie w budynkach, w których równocześnie wykonywana jest inna działalność niż medyczna. Jest to częsty przypadek, gdy obok gabinetów lekarskich zlokalizowane są inne punkty usługowe lub handlowe. 

W przypadku niektórych działalności leczniczych, w szczególności tych prowadzonych na większą skalę („w którym są udzielane stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne inne niż szpitalne”) zastosowanie znajdzie jednak bardziej rygorystyczna zasada, zgodnie z którą lokalizowanie pomieszczeń podmiotu wykonującego działalność leczniczą w innych budynkach (budynek o innym przeznaczeniu) będzie możliwe pod warunkiem ich całkowitego wyodrębnienia od pozostałych lokali usługowych czy handlowych. Istotne jest zatem, aby lokal, w którym prowadzona jest praktyka lekarska, pod względem architektonicznym był niezależnym zespołem pomieszczeń przeznaczonych wyłącznie do prowadzenia działalności medycznej. 

Sytuacja wydaje się więc jasna, gdy w placówce nie dochodzi do udzielania świadczeń w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne inne niż szpitalne. W taki...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • Roczną prenumeratę dwumiesięcznika Forum Stomatologii Praktycznej
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy