Po zakończonym sukcesem leczeniu kanałowym, jeśli nie odbudowuje się zęba na tej samej wizycie, należy założyć pacjentowi opatrunek czasowy gotowy (np. Cavit, Coltosle) lub zarabiany ex tempore. Ważne jest też, aby ząb po leczeniu kanałowym miał odbudowane wszystkie ściany, co znacznie wpłynie na jego czas przetrwania z opatrunkiem w jamie ustnej.
Dział: PRACTISE & CASES
Kiedy lekarz otwiera własny gabinet, staje przed wielkim wyzwaniem. Część lekarzy zdaje sobie z tego sprawę wcześniej, a pewna liczba zaczyna to rozumieć dopiero po otwarciu gabinetu. Ci ostatni tracą czas na poznawanie reguł rynku, a przede wszystkim na błędy w pozyskiwaniu pacjentów, a więc zdobywaniu przewagi rynkowej. To trudne psychicznie i ekonomicznie, kiedy do rentowności dodatniej dochodzi się w kilka lat, najczęściej w 2–3 lata, zamiast w kilka miesięcy. Dla lekarza, który uważa, że ma już swoją markę i nastał właśnie czas na osiąganie z tego faktu większych korzyści finansowych, to duży cios. Biorąc pod uwagę okres ponoszenia nakładów na inwestycję przed i po otwarciu gabinetu, oznacza to konieczność pożegnania się z pewną częścią środków przez 4–5 lat. Dla wielu lekarzy to zbyt długo.
Artykuł jest drugim z serii dotyczącym dyskusji o Inman Aligner jako narzędziu w minimalnie inwazyjnej stomatologii kosmetycznej [1]. Pierwszy artykuł pokazywał przypadki niezależnego leczenia zaoferowanego pacjentom jako alternatywę zarówno do aparatów stałych z długim czasem leczenia, jak i do kosztownego leczenia płytkami typu clear aligner w odpowiednich przypadkach. W niniejszym artykule przedstawione zostaną przypadki pacjentów pragnących tradycyjnych przemian swojego uśmiechu, które osiągnięto w progresywny sposób, pozwalając pacjentom na podejmowanie decyzji podczas całego procesu leczenia. Taki sposób postępowania skutkuje zachowaniem tkanek zęba, a odpowiedzialność za podjęte decyzje rozkłada się na lekarza i pacjenta.
Rozległe braki zębowe najczęściej uzupełniane są protezami ruchomymi. Istniejące uzębienie resztkowe lub nawet pojedyncze korzenie zębów mogą być wykorzystane do pewnego i stabilnego umocowania protezy. Dzieje się tak dzięki zastosowaniu systemu elementów precyzyjnych określanych jako zatrzaski dokorzeniowe. Zatrzaski, podobnie jak wszystkie pozostałe elementy precyzyjne, składają się z dwóch elementów – matrycy montowanej w protezie i patrycy umocowanej do korzenia zęba.
Sprawdzenie drożności i udrożnienie dróg oddechowych stanowi jedno z podstawowych zadań w przypadku nagłego zagrożenia życia pacjenta, w tym pacjenta w gabinecie stomatologicznym. Celem niniejszego artykułu jest przypomnienie i usystematyzowanie wiedzy z zakresu postępowania na drogach oddechowych u pacjentów w stanach nagłych zagrożeń.
Chorobom przyzębia towarzyszą objawy będące konsekwencją ich etiologii. Tylko ich logiczna analiza pozwala stomatologowi na postawienie właściwej diagnozy. Ta natomiast jest kluczem do właściwego planu leczenia i satysfakcjonujących efektów terapii.
Leczenie w koferdamie jest podstawowym zabezpieczeniem zęba leczonego kanałowo. Pozwala nie tyle na osiągnięcie lepszego wyniku leczenia kanałowego, ile na niepogorszenie sytuacji wyjściowej, a tym samym rokowania. W poprzednim numerze opisane zostały przypadki, w których założenie koferdamu nie stanowiło problemu. Jednak takie sytuacje nie zawsze się zdarzają i jak to w życiu, trzeba być przygotowanym na wszystko.
W ostatnich latach nastąpił znaczący wzrost wymagań w zakresie funkcjonalności, estetyki i wytrzymałości materiałów kompozytowych. Obecnie na rynku jest dostępny wachlarz materiałów w dużym stopniu spełniających te wymagania. W wyniku tego dentyści są rozpieszczani dużym wyborem. Niemniej jednak materiał powinien być odpowiedni zarówno do zębów przednich, jak i bocznych. Musi również być wytrzymały, co oznacza, że powinien być zalecany do rozległych wypełnień w odcinkach dużych obciążeń zgryzowych. Na koniec czynnik ekonomiczny również odgrywa rolę w wyborze materiału. Materiał taki powinien więc oszczędzać czas i powinno się nim łatwo pracować.
Antybiotykoterapia jest jednym z tych tematów, który w medycynie ogólnie, a w stomatologii w szczególności najbardziej dzieli zarówno lekarzy, jak i pacjentów. Przez jednych antybiotyki są uważane za remedium na każdy problem, w szczególności bólowy, nawet bez podejmowania właściwego leczenia przyczynowego. Inni ostrzegają przed ich nadużywaniem, grożącym rozwojem lekooporności u bakterii, a także zachwianiem równowagi mikrobiologicznej organizmu. Czy można całkowicie wyeliminować stosowanie antybiotyków w stomatologii i czy byłoby to właściwe? Z pewnością nie, należy jednak znać zasady ich wykorzystywania, tak aby dokonywać w każdym przypadku rozważnego wyboru, opartego na aktualnej wiedzy, wynikach badań i doświadczeniu klinicznym.
Do zawodu stomatologa analogicznie stosuje się art. 4 ustawy o zawodzie lekarza [1], wskazujący, że lekarz ma obowiązek wykonywać zawód zgodnie ze wskazaniami aktualnej wiedzy medycznej, dostępnymi mu metodami i środkami zapobiegania, rozpoznawania i leczenia chorób, zgodnie z zasadami etyki zawodowej [2] oraz z należytą starannością. Zawinione odejście od wspomnianego standardu może wiązać się z odpowiedzialnością cywilną świadczeniodawcy [3].