Dołącz do czytelników
Brak wyników

Sztuka maskowania
Praktyczne zastosowanie materiału Camouflage

artykuły | 20 kwietnia 2018 | NR 37
220

Kryteria doboru materiału złożonego, który będzie stosowany do wypełnień i korekt w odcinku przednim, uwzględniają zarówno określone walory estetyczne, trwałość, jak i łatwość modelowania. Uzyskanie odpowiedniej lepkości tworzywa możliwe jest np. dzięki podgrzaniu materiału do tzw. tradycyjnej konsystencji. Zaletą takiego postępowania jest również zmiana warunków reakcji polimeryzacji, czemu odpowiada wzrost konwersji. Podczas maskowania przebarwień bardzo przydatne są masy opakerowe, a te zazwyczaj dostępne są w konsystencji półpłynnej – flow. Łatwość modelowania i blokowanie koloru podłoża cieniutkimi warstwami sprzyjają ograniczaniu interwencji, wpisując się w aktualne trendy. Pewnym rozwinięciem tego przyjętego już od lat rozwiązania jest materiał stworzony z myślą o wykonywaniu cieniutkich licówek korekcyjnych. Pomysł dr. Jana Dettlaffa przeobrażony został w materiał nanohybrydowy o przekonującej nazwie Camouflage. Kompozyt dostępny jest w kilku podstawowych kolorach, ze zróżnicowaniem na masy opakerowe, zębinowe, szkliwne i transparentną. W skład zestawu wchodzi zalecany system łączący C-Prime S plus oraz wytrawiacz i drobne akcesoria. 

Praca z tym tworzywem zostanie przedstawiona w artykule w oparciu o dwa przypadki kliniczne.

Przypadek 1.

Korekta nieestetycznego zabarwienia siekaczy centralnych w pacjentki w połączeniu z oczekiwaniem ograniczenia zakresu opracowania wskazała na zastosowanie dość nietypowego rozwiązania, jakie oferuje zestaw materiału Camouflage. Konsystencja półpłynna i ciepła kolorystyka to najistotniejsze cechy tworzywa, które pozwalają na uzyskiwanie efektów bardzo cienkimi warstwami tworzywa.

Pacjentka objęta leczeniem kompleksowym pragnęła poprawić wygląd zębów siecznych szczęki po odległym w czasie leczeniu endodontycznym (zdj. 1). Potwierdzone w wywiadzie przeprowadzone kilka lat wcześniej wybielanie wewnątrzkomorowe zmniejszyło intensywność przebarwień, ale nie pozwoliło wyeliminować ich całkowicie. Zaproponowano nieinwazyjne licowanie nowym materiałem. Zasada postępowania uwzględniała wszystkie standardowe etapy, tj. oczyszczenie powierzchni, delikatne jej zmatowienie itd. W prezentowanym przypadku konieczne było nieco większe opracowanie powierzchni istniejących wypełnień, aż do uzyskania szczelności brzeżnej istniejących wypełnień (zdj. 2). Następnie powierzchnie wytrawiono (zdj. 3). Po spłukaniu i osuszeniu ukazał się widoczny efekt działania kwasu fosforowego (zdj. 4). Po naniesieniu systemu łączącego nastąpił typowy powrót do naturalnego zabarwienia (zdj. 5). Pierwszą warstwę tworzywa A2 Opaker rozprowadzono pędzelkiem (zdj. 6). 

Pomimo wstępnego stosowania materiału na modelu, tak radykalna zmiana konsystencji tworzywa podczas modelowania wprawiała autora w lekkie zakłopotanie. Przemieszczanie materiału po powierzchni jest niespotykanie łatwe jako skutek półpłynnej konsystencji. Niewielka wrażliwość na światło zabiegowe pozwoliła na bezpieczne opanowanie sytuacji (zdj. 7). Po polimeryzacji naniesiono kolejną cienką warstwę A2, a następnie finalną transparentną (zdj. 8).

Usunięcie nitek retrakcyjnych spowodowało uwidocznienie przebarwień. Powierzchnie delikatnie opracowano i ustalono termin wizyty kontrolnej (zdj. 9). Po upływie tygodnia pacjentka zgłosiła się na wizytę kontrolną (zdj. 10). Niezwykła konsystencja zastosowanego tworzywa stwarza...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • Roczną prenumeratę dwumiesięcznika Forum Stomatologii Praktycznej
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy