Materiały do odbudowy pośredniej w ciągu kilku ostatnich lat przeszły dość dużą ewolucję, czego rezultatem jest pojawienie się wielu nowych cementów stomatologicznych na rynku. Większy wybór materiałów często szedł w parze z większą liczbą kroków, które należało wykonać podczas procesu cementowania, zwłaszcza że zastosowanie danego materiału zazwyczaj wiązało się z zastosowaniem specyficznej dodatkowej procedury, stosowanej tylko dla tego materiału. Jak wiadomo, im więcej kroków trzeba wykonać, tym łatwiej popełnić błąd, zwłaszcza jeżeli ulegnie się rutynie.
Dział: Otwarty dostęp
Znaczenie mikroskopu operacyjnego w endodoncji podkreślają liczne badania naukowe. Wymogi właściwego obrazowania pola operacyjnego w endodoncji spowodowały konieczność zastosowania powiększenia wraz ze źródłem światła. Dzięki pracy w powiększeniu leczenie endodontyczne może być bardziej przewidywalne, można też uniknąć niepotrzebnych powikłań, a te istniejące próbować naprawić (Khayat 1998).
Piękno jest względne i każdy postrzega je inaczej. Niezależnie jednak od subiektywnej percepcji piękna istnieje również powszechna wizja idealnej ludzkiej twarzy, oparta na obiektywnych kryteriach. To korzystne ogólne wrażenie jest wynikiem zarówno zrównoważonych proporcji i symetrii (tzw. złotego podziału), jak i harmonijnej zgodności struktury kości, oczu, nosa, ust. Pod tym względem usta, dziąsła i zęby mają szczególne znaczenie dla postrzegania samych siebie i tego, jak odbierają nas inni.
Uzyskanie przewidywalnego rezultatu leczenia z zastosowaniem licówek ceramicznych z podstawowych celów leczenia stomatologicznego. Estetyczne i funkcjonalne wyniki powinny być zdefiniowane oraz zweryfikowane
przed osadzeniem wykonanych w laboratorium licówek ceramicznych [1–5]. Ponadto zastosowanie ceramiki skaleniowej wymaga przeprowadzenia skrupulatnego protokołu przygotowawczego do adhezji, który gwarantuje uzyskanie stabilnego połączenia pomiędzy tkankami zęba a licówką ceramiczną.
Najpierw była potrzeba, a potem zaczęto wprowadzać coraz nowocześniejsze i doskonalsze materiały stosowane po dziś dzień w stomatologii. Prawdziwym przełomem stało się wprowadzenie materiałów kompozytowych, które umożliwiły trwałą i estetyczną odbudowę ubytków twardych tkanek zębów.
Omówione w poprzednim artykule ogólne zagadnienia dotyczące zastosowania materiałów bioaktywnych w stomatologii pora „przekuć” w praktyczne ich wykorzystanie.
Ból jest doznaniem zmysłowym i emocjonalnym, związanym z działaniem uszkadzającego bodźca (uraz, stan zapalny, przerzuty nowotworowe) lub też bodźca, którego działanie zagraża wystąpieniem takiego uszkodzenia. W praktyce ważne jest określenie źródeł i charakteru bólu, co pozwala wdrożyć skuteczne leczenie i przynieść pacjentowi ulgę.
Chyba trudno wyobrazić sobie szczotkowanie zębów beż użycia pasty. Uprzyjemnia ona cały zabieg dbania o higienę jamy ustnej, skraca czas jego trwania. Jednak to, co sprawia, że zawsze powinna być nakładana na szczoteczkę, to przede wszystkim zawarte w niej składniki aktywne, opóźniające kumulację płytki nazębnej, przeciwbakteryjne i przeciwzapalne. Ważne jest także to, iż jest ona dzisiaj najważniejszym nośnikiem profilaktycznie działającego fluoru. Jej uzupełnieniem są płyny do płukania jamy ustnej. To nierozłączny duet profilaktyczny, a w niektórych sytuacjach także leczniczy.
Uzyskanie efektu naturalnego, pięknego uśmiechu z zastosowaniem technik minimalnie inwazyjnej stomatologii adhezyjnej jest wyzwaniem dla lekarza i technika dentystycznego. Jest to zadanie szczególnie wymagające w przypadku rekonstrukcji estetycznej ograniczonej do pojedynczych zębów. Satysfakcjonujący wynik leczenia realizujący wysokie wymagania estetyczne jest związany z doskonałym dostosowaniem koloru oraz mikro- i makrostruktury uzupełnienia zgodnego ze wzorcem, jaki wyznaczają sąsiednie zęby. Właściwe wkomponowanie wykonanej rekonstrukcji w obrębie sąsiednich tkanek wraz z uzyskaniem idealnego profilu wypełnienia również jest istotne, jeśli chodzi o estetyczny wynik leczenia.
Do dnia dzisiejszego pojawiło się wiele terminów używanych w opisywaniu pękniętych zębów, a także wiele różnych schematów klasyfikacji. Problem ten został dokładnie opisany w drugiej połowie ubiegłego stulecia [1, 2].
Pacjenci przechodzący leczenie onkologiczne spotykają się z całą gamą wyzwań, jeśli chodzi o zdrowie jamy ustnej, włączając kserostomię. Bez wystarczającej ilości śliny neutralizującej kwasy i wspierającej naturalny proces remineralizacji, pacjenci cierpiący na suchość jamy ustnej mogą być bardziej podatni na działanie kwasów powodujących destrukcję zęba.