Liszaj płaski (inaczej liszaj Wilsona) to zmiana na błonie śluzowej jamy ustnej, która należy do jednych z częściej obserwowanych patologii śluzówkowych. Trudności w jej leczeniu, doniesienia o ryzyku metaplazji nowotworowej oraz często pojawiające się zmiany na błonie śluzowej
o charakterze liszajopodobnym, które warto odróżnić od typowego liszaja, to argumenty za tym, by bliżej zapoznać się z tym zagadnieniem.
Dział: PRACTISE & CASES
Jama ustna noworodka w momencie porodu jest jałowa. Jednak jej kontakt z drobnoustrojami świata zewnętrznego zaczyna się już w kanale rodnym, a później zasiedlanie przez drobnoustroje zależy od bardzo wielu czynników (m.in. odporności nabytej od matki, karmienia naturalnego, drobnoustrojów obecnych w jamie ustnej najbliższych, zasad utrzymania higieny). Konsekwencją tego bywają niekiedy zmiany chorobowe błony śluzowej (te infekcyjne i nie tylko). Bywa też, że zmiany stanowią element dotyczący ogólnego stanu zdrowia malucha.
W publikacjach często podkreślana jest rola profilaktyki stomatologicznej, zapobieganie próchnicy i chorobom przyzębia, a tymczasem z badań epidemiologicznych wynika, że wady zgryzu można zaliczyć do chorób społecznych. Badania Światowej Organizacji Zdrowia dotyczące stanu narządu żucia – który powoduje wyraźne oszpecenie, ograniczenia czynności żucia i oddychania, jest odczuwany przez pacjenta jako upośledzenie – pokazują, że obecnie tylko co trzeci uczeń w mniejszym mieście i co szósty w większym otrzymują wymagane leczenie ortodontyczne. Wskazuje na to brak wczesnych działań ortodontycznych. Należy w związku z tym zapobiegać wadom zgryzu i jak najwcześniej je leczyć.
Najczęściej wzbudzającymi strach i respekt zębami zakwalifikowanymi do leczenia kanałowego są zęby trzonowe. Czy faktycznie są to najtrudniejsze zęby w leczeniu? W niniejszym artykule postanowiono przeanalizować na podstawie kilku przypadków klinicznych oraz piśmiennictwa źródłowego możliwe trudności w leczeniu zarówno pierwotnym, jak i powtórnym kanałowym przedtrzonowców, ich zmienności anatomiczne oraz zdjęcia radiologiczne dwu- i trójwymiarowe. Czy na pewno są to proste zęby o dwóch lub jednym kanale korzeniowym?
W artykule omówiono zespół zmian endodontyczno-periodontologicznych, ich klasyfikację oraz metody leczenia na przykładzie dwóch przypadków klinicznych. Przedstawia, jak kluczową rolę w diagnostyce i monitorowaniu procesu gojenia odgrywa tomografia komputerowa wiązki stożkowej (CBCT). Podkreśla znaczenie prawidłowego rozpoznania i kompleksowego leczenia, w tym endodontycznego i periodontologicznego, oraz wpływ rekonstrukcji korony zęba na sukces terapii. Szczególną uwagę poświęcono wyzwaniom związanym z leczeniem zmian mieszanych, które mają najgorsze rokowanie spośród omawianych przypadków.
Procedury związane z wygładzaniem i polerowaniem powierzchni są nieodłączną częścią zabiegów z zakresu stomatologii zachowawczej. W oczywisty sposób kojarzą się przede wszystkim z ostatecznym przygotowaniem powierzchni wypełnień kompozytowych do trwania w niezmienionym stanie w ustach pacjenta. Niemniej jednak równie istotną rolę odgrywa w procesie leczenia zachowawczego odpowiednie przygotowanie powierzchni szkliwa do kontaktu w wypełnieniem kompozytowym.
Każdy lekarz dentysta, który choć raz pracował z dziećmi, wie, że wizyta małego pacjenta w gabinecie to zupełnie inna rzeczywistość niż praca z dorosłym. Dziecko nie ocenia profesjonalizmu sprzętu, nie analizuje technologii, nie porównuje opinii z internetu. Ono reaguje emocjonalnie – na dźwięk, zapach, ton głosu i atmosferę. Dlatego w stomatologii dziecięcej powodzenie leczenia zaczyna się nie od pracy narzędziem, lecz od zbudowania relacji.
W przypadku konieczności leczenia zębów stałych z niezakończonym rozwojem korzeni lekarz ma do czynienia z pacjentem nadal dziecięcym, ale najczęściej starszym niż przy stanach zapalnych miazgi zębów mlecznych. Dzięki temu może liczyć na znacznie lepszą komunikację i zastosowanie koferdamu chociaż w części przypadków.
Endodoncja to jedna z najszybciej rozwijających się dziedzin stomatologii. Jeszcze kilkanaście lat temu leczenie kanałowe rozkładano na kilka wizyt, a dostęp do nowoczesnych narzędzi i technologii był ograniczony. Dziś dzięki rozwojowi mikroskopów, pilników maszynowych, tomografii CBCT oraz cyfrowych systemów CAD/CAM standardem staje się leczenie na jednej wizycie połączone z natychmiastową odbudową zęba. O tym, jak ewoluowała endodoncja w ostatnich latach, które technologie są przełomowe oraz jaka może być przyszłość tej dziedziny, z dr. n. med. Tomaszem Olkiem rozmawia Katarzyna Słowik.
Rotacje zębów szczęki i żuchwy stanowią jedne z najczęściej diagnozowanych anomalii położenia zębów, mających istotny wpływ na estetykę uzębienia, harmonię uśmiechu oraz psychospołeczny dobrostan pacjentów. Wyróżnia się dwa podstawowe typy rotacji: mezjorotację, definiowaną jako obrót zęba wokół jego długiej osi w kierunku dośrodkowym, oraz dystorotację, oznaczającą obrót odśrodkowy.
Cel: Celem niniejszej pracy jest przedstawienie metod leczenia rotacji zębów z wykorzystaniem aparatów stałych oraz systemów nakładkowych, ze szczególnym uwzględnieniem różnic w skuteczności i mechanice działania obu technik, na podstawie przeglądu piśmiennictwa oraz własnych przypadków klinicznych.
Materiały i metody: Przeanalizowano dostępne publikacje z bazy PubMed, obejmujące 15 doniesień dotyczących leczenia rotacji zębów z ostatnich pięciu lat. Dodatkowo uwzględniono obserwacje własne autorów dotyczące skuteczności i precyzji korekcji rotacji w obu technikach leczenia.
Wyniki: Uzyskane wyniki wskazują, iż zarówno aparaty stałe, jak i systemy nakładkowe umożliwiają skuteczne przeprowadzenie derotacji zębów, jednak mechanizmy biomechaniczne leżące u podstaw ich działania zdecydowanie się różnią. Obie techniki cechują się wysoką efektywnością kliniczną pod warunkiem właściwego zaplanowania terapii i jej precyzyjnego prowadzenia przez doświadczonego ortodontę.
Niniejszy artykuł omawia praktyczne aspekty dotyczące farmakoterapii bólu w pracy stomatologa. Poświęcono go przypomnieniu podstawowych zagadnień dotyczących stosowania wybranych leków, szczególnie leków przeciwbólowych, w praktyce stomatologa. Uwzględniono kwestie wieku pacjenta oraz interakcji z innymi preparatami.
Implanty zębowe są coraz popularniejsze w leczeniu stomatologicznym. Zdarza się, że pacjenci uważają je za niezniszczalne. Tymczasem na implanty działają różne siły i przeciążenia mogące powodować ich dysfunkcje. W niniejszym artykule przedstawiono przypadek pacjenta z uszkodzonym implantem zębowym. Dodatkowo pacjent był obciążony kardiologicznie, co wymagało wzmożonej ostrożności w procesie leczenia implantoprotetycznego.