Na tropie liszaja

Definicja i podział

Liszaj płaski to dermatoza. Występuje na skórze, niekiedy na skórze i błonie śluzowej lub pojawia się wyłącznie na błonach śluzowych. Może zaatakować błonę śluzową jamy ustnej, przełyku, krtani, żołądka, odbytu, oczu i narządów płciowych. Ma cechy choroby przewlekłej, łagodnej, o różnorodnej manifestacji klinicznej. 
Problem dotyczy ok. 1–2% ogółu populacji. Mniej więcej 51–76% przypadków liszaja ma swoje objawy w jamie ustnej. Dwukrotnie częściej pojawia się on u kobiet. Średni wiek chorych to dla kobiet – 57 lat, dla mężczyzn – 47 lat. 
Wykwitem na błonach śluzowych jest grudka płaskowyniosła barwy białoszarej, wielkości od łebka od szpilki do ziarna prosa. Grudki pojawiają się na niezmienionej zapalnie błonie śluzowej. 
Klasyfikacji liszaja jest kilka. Te najważniejsze to:
Klasyfikacja liszaja ze względu na rodzaj objawów klinicznych:

• siateczkowy,
• grudkowy,
• płytkowy (tarczkowy),
• atroficzny (zanikowy),
• nadżerkowy,
• pęcherzowy (najrzadziej występujący).
• Formy a–c są zwane białymi. Towarzyszy im keratoza, najczęściej są bezbólowe.

Formy d–f to zmiany czerwono-białe. Towarzyszy im ból, pieczenie, utrudniają spożywanie pokarmów, połykanie, wykonywanie zabiegów higienicznych. Występują rzadziej niż formy białe liszaja. Zmiany nadżerkowe, pęcherzowe są postrzegane jako kliniczny objaw liszaja tylko wówczas, gdy równolegle są obecne w jamie ustnej zmiany siateczkowe. 

Najnowsza klasyfikacja WHO:

• OLP (oral lichen planus) – typowe zmiany liszaja klinicznie i histologicznie,
• LOL (like oral lichen) – zmiany liszajopodobne: 
  • klinicznie typowe, histologicznie kompatybilne,
  • klinicznie kompatybilne, histologicznie typowe,
  • klinicznie kompatybilne, histologicznie kompatybilne,
• LOLI (like oral lichen iduced) – zmiany liszajopodobne indukowane.

Etiologia

Przyczyna pojawienia się zm...