Dołącz do czytelników
Brak wyników

Z codziennej praktyki

22 listopada 2019

NR 53 (Listopad 2019)

Jak przygotować się do wykonania licówek?

0 26

Przygotowanie do wykonania licówek (modele orientacyjne, artykulator)

Etapy wykonawstwa klinicznego licówek ceramicznych można podzielić na trzy fazy:

  • faza leczenia przygotowawczego – przedprotetyczna,
  • faza planowania i diagnostyki,
  • faza rekonstrukcji obejmującej preparację, wyciski, wykonanie uzupełnień tymczasowych oraz cementowanie. 

Faza leczenia przygotowawczego obejmuje zabiegi z zakresu innych specjalności stomatologicznych, które są konieczne do prawidłowego przeprowadzenia leczenia protetycznego z zastosowaniem licówek ceramicznych. Planowanie leczenia przy użyciu licówek niejednokrotnie nie ogranicza się jedynie do uzupełnienia twardych tkanek zęba. W tej fazie leczenia może być konieczne leczenie ortodontyczne, obejmujące korekty ustawienia zębów (zmniejszenie diastem, likwidacja stłoczeń zębowych) aż do całościowego leczenia wad zgryzu i wad ortognatycznych. Istotnym elementem jest również właściwie ukształtowane i zdrowe przyzębie brzeżne. W tej fazie wykonywane są zabiegi z zakresu leczenia periodontologicznego, obejmujące kiretaże oraz zabiegi chirurgiczne poprawiające wygląd girlandy dziąsłowej czy wydłużające korony kliniczne zębów przednich w sytuacji wysokiej linii uśmiechu. 
W przypadku konieczności poprawy kolorystyki istniejącego uzębienia wykonywane są zabiegi wybielania. 
Następnie przystępuje się do planowania leczenia protetycznego. Nie ogranicza się ono tylko do zębów, ale uwzględnia też warunki zewnątrzustne, analizuje stan dynamiczny (uśmiech) oraz symetrię twarzy. Na tym etapie zalecane jest wykonanie dokumentacji fotograficznej zębów oraz twarzy pacjenta w spoczynku i w czasie uśmiechu. Zdjęcia należy wykonywać w pozycji frontalnej oraz bocznej. Według standardu Amerykańskiej Akademii Stomatologii Estetycznej należy wykonać portfolio składające się z następujących 12 zdjęć: 

  • A – cała twarz,
  • B – pełen uśmiech,
  • C – uśmiech strona prawa,
  • D – uśmiech strona lewa,
  • E – zwarcie centralnie z retraktorem,
  • F – zwarcie strona prawa z rektraktorem,
  • G – zwarcie strona lewa z retraktorem,
  • H – 1:1 centralnie z retraktorem,
  • I – 1:1 prawa strona,
  • J – 1:1 lewa strona,
  • K – powierzchnia zwarcia szczęki,
  • L – powierzchnia zwarcia żuchwy.
     
Zdj. 1. Komputerowe projektowanie uśmiechu

 

Zdj. 2–3. Modele przed diagnostycznym nawoskowaniem i po nim

 

Zdj. 4. Klucz silikonowy wykonany na podstawie modelu roboczego


Analiza fotografii pozwala na ocenę wysokości i grubości warg oraz stosunku wargi górnej do dziąsła brzeżnego zębów przednich górnych. Wysoka linia uśmiechu (powyżej 3 mm) czyni leczenie bardziej skomplikowanym. Analiza zdjęć zębów pozwala również na ocenę ich proporcji, zenitu dziąsłowego oraz stosunku do wargi dolnej. Brzegi siekaczy przyśrodkowych górnych powinny lekko dotykać czerwieni wargi dolnej w spoczynku, a siekacze boczne powinny być odsunięte od niej na 1–2 mm. 
W użyciu są programy komputerowe opierające się na fotografii twarzy i zębów, pozwalające na wizualizację proponowanego planu leczenia. Najistotniejszą cechą tej metody jest pokazanie pacjentowi efektu leczenia przed jego rozpoczęciem. Na podstawie serii zdjęć, które wykonuje się pacjentowi, a także rozmowy z pacjentem przygotowuje się analizę uwzględniającą cechy fizjonomiczne twarzy i zębów. Za pomocą programów (Power Point lub Keynote) i przy użyciu szablonów wprowadza się zmiany bezpośrednio na zdjęcia pacjenta. Efektem jest czytelna i zrozumiała prezentacja planu leczenia. Ostatnim etapem metody jest przygotowanie przez pracownię protetyczną tymczasowego uzupełnienia (mock-up), które nałożone na zęby pacjenta ukazuje wygląd jego uśmiechu po zakończeniu leczenia. Pozwala to na dokładną konsultację i przedstawienie pacjentowi planu leczenia. Kalibracja zdjęć pozwala na dokładną analizę wymiarów zębów i ich harmonijne dopasowanie do warunków istniejących w jamie ustnej i do twarzy. Narzędzie to umożliwia doskonałą komunikację z pracownią protetyczną i przekazanie informacji dotyczącej zaplanowanego leczenia. Znacznie ułatwia to prowadzenie leczenia estetycznego w komunikacji z laboratorium.
Następnym elementem diagnostyki jest analiza modeli wstępnych osadzonych w artykulatorze, na których można dokonać pomiarów oraz przeanalizować stosunki zwarciowe centralne i pozacentralne. Modele służą również do przeprowadzenia diagnostyki wax-up. Na tym etapie jest wykonywana również dokumentacja rentgenowska zawierająca zdjęcia zębowe, zdjęcia pantomograficzne lub zdjęcia cefalometryczne. 
Po uzgodnieniu z pacjentem proponowanego planu leczenia technik na modelu wstępnym wykonuje diagnostyczne nawoskowanie (wax-up).
Nawoskowany model przedstawia sytuację, którą zamierzamy osiągnąć, wykonując licówki, z uwzględnieniem życzeń pacjenta dotyczących zmiany kształtu i wielkości poszczególnych zębów. Model stanowi również podstawę do wykonania uzupełnienia tymczasowego po opracowaniu zębów. Na modelu nawoskowanym można także wykonać szablon chirurgiczny lub klucz silikonowy. 
Klucz silikonowy jest niezmiernie pomocny podczas preparacji zębów. Pozwala on na dokładną wewnątrzustną kontrolę preparacji tkanek zęba, które winny być szlifowane w obrębie szkliwa. Jeszcze jedną formą diagnostyki przedpreparacyjnej jest mock-up, czyli tymczasowe uzupełnienie wykonywane wewnątrzustnie na podstawie klucza silikonowego.
Założone na nieopracowane zęby, pozwala na przedstawienie pacjentowi przyszłego uzupełnienia. Do wykonania mock-upu służy materiał kompozytowy typu flow, który nanosi się na zęby bez systemu wiążącego i polimeryzuje. Najczęściej jest on stosowany 
w przypadkach zamykania diastem oraz wydłużania brzegu siecznego.

Dobór koloru

Jak prawidłowo dobrać kolor licówek?

Bardzo istotny dla zachowania prawidłowej estetyki twarzy pacjenta jest właściwy dobór wielkości, kształtu, ustawienia oraz koloru zębów. Podczas dobierania koloru uzupełnień kierujemy się jego trzema najważniejszymi cechami, a mianowicie: jasnością, stopniem nasycenia, czyli intensywnością, oraz tonem.
Na dobór koloru zęba wpływają czynniki związane z oświetleniem oraz polimorficzną strukturą obiektu obserwowanego, czyli zęba. Jako...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • Roczną prenumeratę dwumiesięcznika Forum Stomatologii Praktycznej
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy