Dołącz do czytelników
Brak wyników

Z codziennej praktyki

22 listopada 2019

NR 53 (Listopad 2019)

Naprawy i korekty stałych uzupełnień protetycznych

0 16

Wykorzystanie potencjału, jaki zapewnia adhezja materiałów kompozytowych do ceramiki, może istotnie modyfikować postępowanie kliniczne. W trudnych sytuacjach, takich jak uszkodzenie ceramiki, do tej pory jedynym rozwiązaniem było wykonanie nowego uzupełnienia stałego. Obecnie możliwe jest wykonanie naprawy lub korekty uszkodzonego lub niespełniającego swojej funkcji uzupełnienia. Na przykładzie przypadków klinicznych zostanie przedstawiona procedura postępowania w odmiennych sytuacjach, której celem jest przywrócenie funkcji, jaką pełni stałe uzupełnienie protetyczne w układzie stomatognatycznym.

Przypadek 1. 

Pierwszy prezentowany przypadek to naprawa uszkodzonej korony osadzonej na wszczepie. Rutynowe postępowanie obejmuje wykonanie nowej korony, jednak w porozumieniu z pacjentką podjęto próbę naprawienia uszkodzenia. Szczególną dolegliwością dla pacjentki były ostre krawędzie uszkodzonej korony (zdj. 1). Po osadzeniu koferdamu i ustabilizowaniu gumką Wedjet (zdj. 2) naniesiono jako dodatkowe zabezpieczenie żel barierowy systemu do naprawy ceramiki (Intraoral Repair Kit® Bisco). Następnie na powierzchnie oczyszczonej i wygładzonej krążkiem ceramiki naniesiono wytrawiacz do porcelany (Porcelain Etchant) (zdj. 3). Po upływie zalecanego czasu trawienia wytrawiacz i żel barierowy usunięto przy użyciu ssaka, a następnie dokładnie opłukano całe pole zabiegowe. Dla większej pewności usunięto również ślinochron, wykluczając ewentualne zaleganie preparatu w zakamarkach (zdj. 4). 
Kolejnym etapem było naniesienie primera do porcelany oraz preparatu Z-Prime Plus na odkrytą powierzchnię metalu. Ostatni etap procedury adhezyjnej stanowiło nałożenie cienką warstwą materiału Porcelain Bonding Resin. Na tym etapie powierzchnia była całkowicie przygotowana do naprawy adhezyjnej (zdj. 5). 
Kolejnym etapem było zapewnienie skutecznego maskowania powierzchni metalu. W tym celu wykorzystano dwa opakery wchodzące w skład zestawu. Pierwszy został naniesiony biały, a następnie żółty, aby uzyskać zabarwienie zbliżone do koloru zębiny (zdj. 6). 
Dalsze postępowanie było realizowane jak podczas wykonywania wypełnienia klasy drugiej według Blacka z wykorzystaniem kształtki. Zastosowano materiał złożony Harmonize®. Wykorzystany w składzie tego tworzywa napełniacz sferyczny i rodzaj osnowy pozwalają na łatwą adaptację kompozytu podczas modelowania. Szeroka gama kolorów i wielostopniowa transparencja zapewniają uzyskiwanie efektów optycznych zbliżonych do ceramiki. Po zakończeniu modelowania i ostatecznej polimeryzacji usunięto kształtkę (zdj. 7). Starannie dokonano korekty zwarcia (zdj. 8), a następnie wypolerowano powierzchnie (zdj. 9). Odtworzony naturalny wygląd i morfologia stanowiły o powodzeniu zabiegu (zdj. 19). 
Za przyczynę uszkodzenia uznano nieprawidłowe warunki zwarcia będące skutkiem zarówno braku adaptacji niepoddającej się adaptacji ceramiki, jak i braku „zawieszenia ozębnowego” wszczepu. Po chwili odpoczynku dla pacjentki ponownie zweryfikowano więc relacje zgryzowe (zdj. 11). Ostatnie zdjęcie przedstawia obraz korony po upływie roku od jej naprawy (zdj. 12). W opinii autora przedstawione postępowanie zapewnia przywrócenie funkcji z wprowadzeniem do układu warstwy elastycznego materiału złożonego, który w pewnym stopniu zmniejszy „sztywne” warunki kontaktu ceramiki na implancie.
 


Przypadek 2.

Kolejny przypadek przedstawia dość podobną sytuację. Nieprawidłowe warunki zwarcia spowodowały uszkodzenie uzupełnień ceramicznych osadzonych zarówno na wszczepach, jak i na naturalnym korzeniu zęba. Uszkodzenie korony na zębie 45 oraz korony zespo...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • Roczną prenumeratę dwumiesięcznika Forum Stomatologii Praktycznej
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy