Dołącz do czytelników
Brak wyników

To wiedzieć powinniśmy

4 sierpnia 2020

NR 57 (Lipiec 2020)

Bezpieczne zakotwienie w kanale korzeniowym: adhezyjna odbudowa zrębu pojedynczymi wkładami z włókien szklanych

104

Powodzenie odbudowy w przypadku zębów leczonych endodontycznie zależy od wielu czynników. Obejmują one punkty kontaktu na powierzchniach okluzyjnych i stycznych, położenie zęba w łuku zębowym, leczenie z wykorzystaniem sztucznej korony, stan wierzchołka i tkanek przyzębia oraz stan i wielkość zachowanej własnej korony lub korzenia zęba.

Zęby leczone endodontycznie często mają niedostateczną ilość tkanek w obrębie korony, co koniecznie wymaga zastosowania wkładu i odbudowy zrębu dla uzyskania dostatecznej retencji uzupełnienia docelowego. Poza działaniem profilaktycznym zapobiegającym rekolonizacji systemu kanałów korzeniowych przez bakterie celem takiego postępowania jest uzyskanie parametrów estetycznych i biomechanicznych porównywalnych z właściwymi dla zdrowego zęba. W takich przypadkach należy wziąć pod uwagę ilość pozostałych tkanek twardych zęba, typ materiału zastosowanego w postaci wkładu korzeniowego i nadbudowy części koronowej, rodzaj cementu kompozytowego, zakres preparacji i okluzję. 
Celem niniejszego artykułu jest omówienie aktualnych poglądów na temat cementowania wkładów z włókien szklanych i odbudowywania korony. 
Dogłębne zrozumienie czynników biomechanicznych, które wpływają na właściwości wkładów korzeniowych i/lub nadbudowy zrębu pod względem retencji korony i zabezpieczania pozostałych tkanek twardych zęba, ma kluczowe znaczenie dla długoterminowego powodzenia odbudowy. Zacementowanie wkładu w kanale korzeniowym lub odbudowa zrębu zmieniają w znacznym stopniu biomechanikę zęba. Na przykład materiał, z którego wykonany jest wkład (włókno szklane, włókno kwarcowe, tlenek cyrkonu, złoto lub tytan), określa rozkład naprężeń i ma znaczący wpływ na koncentrację sił podczas żucia (zdj. 1).

POLECAMY

Zdj. 1. Materiał, z którego jest wykonany wkład (włókno szklane, włókno kwarcowe, tlenek cyrkonu, złoto lub tytan), określa rozkład naprężeń i ma istotny wpływ na koncentrację sił podczas żucia
Zdj. 2–3. Pacjentka była niezadowolona z estetyki swojego uśmiechu po urazie, jakiego doznała w przeszłości, leczeniu endodontycznym i powstałym po nim ciemnym przebarwieniu zęba 11., dlatego poprosiła o leczenie stomatologiczne
Zdj. 3

Prezentacja przypadku

Opisany przypadek kliniczny przedstawia wykorzystanie materiału nowego typu do adhezyjnej odbudowy zębów leczonych endodontycznie z wykorzystaniem pojedynczych wkładów z włókna szklanego. 
Pacjentka, lat 23, zgłosiła się z prośbą o leczenie stomatologiczne w celu poprawy estetyki po urazie w obrębie zęba 11. – prawego górnego siekacza przyśrodkowego (zdj. 2–3). Po badaniu klinicznym i radiologicznym przedmiotowego zęba podjęto decyzję o pozostawieniu wcześniejszego wypełnienia kanałowego i zastąpieniu wkładu metalowego pojedynczymi wkładami z włókien szklanych (zdj. 4–7). Wybrano system Rebilda Post GT (VOCO, Cuxhaven, Niemcy). Wkłady Rebilda Post GT to pęczki wkładów z włókien szklanych. Dostępne są w czterech wersjach, a każda z nich zawiera w pęczku inną liczbę pojedynczych, cienkich wkładów (zdj. 8–10). W zależności od określonej sytuacji klinicznej można wprowadzić pożądaną liczbę wkładów. Eliminuje to konieczność dostosowywania kształtu konwencjonalnych wkładów, co niezbędne jest w przypadku poszerzonych kanałów korzeniowych. Po usunięciu wkładu metalowego wprowadzono wkłady wraz z cementem kompozytowym, materiałem do odbudowy zrębu o podwójnym mechanizmie wiązania Rebilda DC (VOCO) oraz uniwersalnym systemem łączącym Futurabond U (VOCO) (zdj. 8–10). Koronę opracowano za pomocą diagnostycznego wax-upu, co pozwoliło na wizualne rozróżnienie zębiny, kompozytu i wkładów z włókien szklanych (zdj. 11–13). Odbudowę zakończono, cementując koronę zbudowaną z czapeczki z tlenku cyrkonu (Zirkonzahn CAD/CAM) z nałożoną warstwowo porcelaną CZR (Kuraray Noritake, Japonia). Choć przypadek ten był złożony i stanowił wyzwanie, uzyskanie dobrego efektu okazało się możliwe (zdj. 14–16). 

Zdj. 4–7. Stwierdzono prawidłowe klinicznie leczenie kanałowe zęba, szczelne oddzielenie od ozębnej i brak zmian okołowierzchołkowych. Ząb był jednak odbudowany z użyciem metalowego wkładu, który usunięto wraz z istniejącą odbudową kompozytową
Zdj. 5
Zdj. 6
Zdj. 7
Zdj. 8–10. Wkład z włókien szklanych dobiera się stosownie do średnicy kanału korzeniowego. System jest więc dostępny w różnych rozmiarach, tak aby odpowiadał określonym wymogom. Po wprowadzeniu ćwieka usuwa się tuleję wiążącą włókna szklane w pęczek, dzięki czemu włókna mogą rozłożyć się wachlarzowato w obrębie kanału. Następnie stabilizuje się włókna w uzyskanym położeniu poprzez polimeryzację światłem
Zdj. 9
Zdj. 10
Zdj. 11–13. Wygląd zęba po preparacji przeprowadzonej za pomocą wax-upu również uwidacznia różnice pomiędzy zębiną, cementem korzeniowym i pęczkami włókien szklanych
Zdj. 12
Zdj. 13
Zdj. 14–16. Obraz korony ceramicznej po zacementowaniu oraz porównanie stanu przed leczeniem i po leczeniu tego złożonego przypadku dotyczącego jednego siekacza przyśrodkowego uwidacznia zadowalający efekt
Zdj. 15
Zdj. 16

Wnioski

Stosowanie konwencjonalnych wkładów z włókien szklanych, cementowanych z użyciem materiałów na bazie cementów to korzystne i opłacalne rozwiązanie w porównaniu z wkładami koronowo-korzeniowymi wykonanymi z metalu lub ceramiki. Jednocześnie podczas osadzania takiej odbudowy lekarz dentysta może popełnić błędy kliniczne związane z mnogością etapów postępowania przy wykorzystaniu tej techniki oraz szerokim wyborem dostępnych na rynku materiałów do cementowania. Stosowanie kompletnych systemów, takich jak Rebilda Post GT, pomaga minimalizować to ryzyko, ponieważ wszystkie stosowane materiały są optymalnie dopasowane.
Kolejną wartą podkreślenia zaletą jest fakt szczelnego zamknięcia kanału korzeniowego i odbudowy części koronowej natychmiast po zakończeniu leczenia endodontycznego, co zmniejsza ryzyko skażenia systemu kanałów korzeniowych oraz złamania pustych guzków. Dogłębne poznanie materiałów, w tym wskazań do ich stosowania oraz ich ograniczeń, ma współcześnie podstawowe znaczenie dla wszelkich metod terapeutycznych.

Piśmiennictwo

  1. Bergman B., Lundquist P., Sjögren U. i wsp., Restorative and endodontic results after treatment with cast...

Artykuł jest dostępny w całości tylko dla zalogowanych użytkowników.

Jak uzyskać dostęp? Wystarczy, że założysz konto lub zalogujesz się.
Czeka na Ciebie pakiet inspirujących materiałow pokazowych.
Załóż konto Zaloguj się

Przypisy