Leczenie kanałowe dzieci to trudny temat dla wielu lekarzy dentystów. Otwarcie zęba i pozostawienie go otwartego przez lata to najczęstsza „metoda” leczenia zapaleń miazgi u dzieci. Ząb tak pozostawiony jest w ciągłym przewlekłym stanie zapalnym, okresowo zaostrzającym się. Każde takie zaostrzenie się zapalenia kończy się podawaniem dzieciom jako leku pierwszego rzutu antybiotyku, nieobojętnego przecież dla organizmu dziecka. „Ładowanie” w dzieci antybiotyków bez próby udrożnienia i odkażenia kanałów to podstawowy błąd lekarski. Pozostawienie w jamie ustnej dziecka nieleczonych zębów mlecznych z martwą miazgą jest niezgodne ze sztuką lekarską.
Dział: PRODUCT & PRACTISE
Nimesulid jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ), wykazującym preferencyjne działanie hamujące cyklooksygenazę-2 (COX-2), co prowadzi do zmniejszenia syntezy prostaglandyn uczestniczących w rozwoju reakcji zapalnej, bólu oraz sensytyzacji nocyceptorów. Jego działanie przeciwzapalne obejmuje również mechanizmy niezależne od hamowania COX-2, m.in. ograniczenie aktywności neutrofili oraz wytwarzania mediatorów prozapalnych. W stomatologii nimesulid może znaleźć zastosowanie przede wszystkim w leczeniu ostrego bólu o podłożu zapalnym, w tym bólu zębopochodnego oraz bólu po zabiegach stomatologicznych. Po podaniu doustnym nimesulid charakteryzuje się stosunkowo szybkim początkiem działania przeciwbólowego, które może być odczuwalne już po 15–30 min. Zalecana dawka doustna u osób dorosłych wynosi 100 mg dwa razy na dobę. Wyniki badań klinicznych wskazują na jego skuteczność w ograniczaniu bólu po ekstrakcji trzecich zębów trzonowych, zabiegach okołowierzchołkowych oraz periodontologicznych. Podanie 100 mg nimesulidu około 1 h przed zabiegiem może być stosowane w ramach analgezji wyprzedzającej, zmniejszając nasilenie bólu i obrzęku oraz zapotrzebowanie na dodatkowe leki przeciwbólowe. Nimesulid powinien być stosowany jako lek drugiego wyboru, po indywidualnej ocenie korzyści i ryzyka. Zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas, nie dłużej niż 15 dni. Szczególnej ostrożności wymagają pacjenci z chorobami wątroby, nerek, przewodu pokarmowego i układu sercowo-naczyniowego, zwiększonym ryzykiem krwawienia, nadwrażliwością na NLPZ oraz stosujący równocześnie inne leki. Nimesulid nie powinien rutynowo zastępować ibuprofenu ani innych standardowo stosowanych NLPZ.
Kryteria doboru materiału złożonego, który będzie stosowany do wypełnień, korekt w odcinku przednim, uwzględniają zarówno określone walory estetyczne, trwałość, jak i łatwość modelowania. Uzyskanie odpowiedniej lepkości tworzywa jest możliwe na przykład dzięki podgrzaniu materiału o tak zwanej tradycyjnej konsystencji. Zaletą takiego postępowania jest również zmiana warunków reakcji polimeryzacji, czemu odpowiada wzrost konwersji.
Często spotykanym określeniem opisującym materiały stosowane do wykonywania wypełnień lub rekonstrukcji stałych jest przymiotnik „uniwersalny”. Teoretycznie wszystko jest proste, ale co w praktyce oznacza ten „uniwersalny”? Zakres wskazań? Metodę pracy? W opinii autora to określenie optymalnie opisuje materiał charakteryzujący się szerokim zakresem wskazań do stosowania, prostą techniką pracy, estetyką oraz wysoką trwałością.
W świetle najnowszych danych, nabłonek błony śluzowej dziąsła wraz z nierozerwalnie związaną z nim społecznością ogromnej ilości komensalnych i symbiotycznych drobnoustrojów nadają zupełnie nowy wymiar niezwykle skomplikowanej komunikacji między środowiskiem zewnętrznym a komórkami ludzkiego organizmu.
Leczenie kanałowe dzieci to trudny temat dla wielu lekarzy dentystów. Otwarcie zęba i pozostawienie go otwartego przez lata to najczęstsza „metoda” leczenia zapaleń miazgi u dzieci. Ząb tak pozostawiony jest w ciągłym przewlekłym stanie zapalnym, okresowo zaostrzającym się. Każde takie zaostrzenie się zapalenia kończy się podawaniem dzieciom jako leku pierwszego rzutu antybiotyku, nieobojętnego przecież dla organizmu dziecka. „Ładowanie” w dzieci antybiotyków bez próby udrożnienia i odkażenia kanałów to podstawowy błąd lekarski. Pozostawienie w jamie ustnej dziecka nieleczonych zębów mlecznych z martwą miazgą jest niezgodne ze sztuką lekarską.
Kryteria doboru materiału złożonego, który będzie stosowany do wypełnień, korekt w odcinku przednim, uwzględniają zarówno określone walory estetyczne, trwałość, jak i łatwość modelowania. Uzyskanie odpowiedniej lepkości tworzywa jest możliwe na przykład dzięki podgrzaniu materiału o tak zwanej tradycyjnej konsystencji. Zaletą takiego postępowania jest również zmiana warunków reakcji polimeryzacji, czemu odpowiada wzrost konwersji.
Wiele uwagi poświęcamy prawidłowemu dobraniu preparatów i instrumentów w celu optymalizowania spersonalizowanego planu higieny dla każdego pacjenta. Nadal jednak marzeniem wielu z nich jest posiadanie „zmywarki” do zębów.
Praca w powiększeniu staje się standardem postępowania. Zadanie jest realizowane na dwa sposoby: pierwszy to lupy, drugi – mikroskop. Odmienność między lupami a mikroskopem oprócz uzyskiwanych powiększeń to kwestia mobilności.
W poszukiwaniu optymalnej metody i szczoteczki umożliwiającej sprawne, szybkie i bezpieczne oczyszczanie zębów od lat zmieniam i porównuję pojawiające się rozwiązania. I tak jak ewoluują szczoteczki manualne, dla których modyfikowana jest wielkość, kształt, układ włókien, ich twardość oraz tworzywo, z którego są wykonane, analogicznie rozwijają się szczoteczki mechaniczne. W zasadzie z racji połączenia cech szczoteczek manualnych z komponentą napędu elektrycznego ta ewolucja przebiega bardziej dynamicznie.
Opisywanie profesjonalistom znaczenia tymczasowych uzupełnień protetycznych, koron i mostów byłoby formą truizmu. Warto jednak zwrócić uwagę na możliwości, jakie oferuje opisywane już we wcześniejszych artykułach włókno kompozytowe w aspekcie wzmacniania długoczasowych tymczasowych uzupełnień stałych.
