Dołącz do czytelników
Brak wyników

Jak poradzić sobie z perforacją
Studium 4 przypadków

artykuły | 18 stycznia 2018 | NR 30
177

Historycznie rzecz ujmując, perforacje zamykano amalgamatem, cementami szklano-jonomerowymi oraz cementami opartymi na tlenku cynku z eugenolem. Obecnie materiałem służącym do zamykania perforacji jest produkowane przez kilka firm MTA 
(ang. mineral trioxide aggregate) (zdj. 1–3). Jest to materiał o tak wysokiej biozgodności, że cementoklasty potrafią założone MTA pokryć cementem korzeniowym. 

Perforacje, zwykle niezamierzone, zdarzają się zarówno w dnie komory, jak i w każdej z części kanału. Istnieją także perforacje zamierzone. Zwykle dotyczą one nadmiernego poszerzenia otworu wierzchołkowego stworzonego w celu usunięcia materiału znajdującego się poza wierzchołkiem korzenia. Artykuł ma przybliżyć możliwości, jakie daje użycie MTA.

Przypadek 1.

Pacjentka ze zleconą rewizją prawego siekacza centralnego i bocznego szczeki (zęby 11 i 12) zgłaszała bóle na nagryzanie zęba 11 pojawiające się okresowo od czasu wypełnienia kanału. Zdjęcie (zdj. 4) wykonane przed leczeniem uwidoczniło niedopełniony w połowie kanał w zębie 21 oraz szerokie poszerzenie ozębnej przy wierzchołku korzenia zęba 12. Siekacz centralny z wypełnionym kanałem i przepchniętym materiałem poza wierzchołek odbudowany koroną na wkładzie standardowym gwintowanym. 

Po ściągnięciu korony z zęba 11 (zdj. 5–8) za pomocą skalera z końcówką do usuwania kamienia usunięto materiał kompozytowy odbudowujący zrąb koronowy, następnie usunięto wkład standardowy i cement mocujący wkład, uwidaczniając wypełnienie kanałowe.

Za pomocą endo-chucka zaopatrzonego w pilnik i Eucaliptolu podanego do światła kanału usunięto stare wypełnienie, dzięki czemu uwidoczniony został materiał znajdujący się poza wierzchołkiem (zdj. 9). 

Po kilkuminutowym płukaniu 5,25-procentowym roztworem podchlorynu sodu za pomocą pilnika na endo-chucku ziarnina uległa prawie całkowitemu rozpuszczeniu, a materiał został usunięty spoza wierzchołka (zdj. 10). Niestety, uzyskany otwór wierzchołkowy gwarantował jedynie przepchniecie materiału ze względu na zbyt duże poszerzenie niezbędne do ewakuacji materiału i ziarniny z tej okolicy.

W związku z ryzkiem ponownego przepchnięcia materiału poza wierzchołek, po całkowitym usunięciu ziarniny i dokładnym wypłukaniu tkanek okołowierzchołkowych roztworem soli fizjologicznej założono za pomocą plugera do powstałej po usunięciu ziarniny i materiału przestrzeni gąbkę kolagenową, w tym wypadku Biokol. Materiał ten wprowadzano poza wierzchołek aż do uzyskania oporu (zdj. 11). Następnym krokiem było założenie na tak skondensowaną gąbkę kolagenową materiał MTA (zdj. 12). Następnie kanał wypełniono gutaperką na ciepło z uszczelniaczem AH Plus. 

Ostatecznie na zębie 11 zacementowano tymczasowy ząb ćwiekowy wykonany z kompozytu tymczasowego i spinacza biurowego, posługując się wyciskiem pobranym przed rozpoczęciem leczenia. Ząb 12 został wyleczony kanałowo bez potrzeby użycia MTA (zdj. 13).

Przypadek 2.

Pacjentka zgłosiła się w celu leczenia kanałowego zęba 16. Ząb był jednym z filarów mostu 13x x16. Most był zacementowany tymczasowo. Po zdjęciu mostu wykonano rentgenogram (RTG), na którym uwidoczniono zmianę w furkacji (zdj. 14).
Położenie zmiany sugerowało perforację dna komory lub pęknięcie korzenia w okolicy 1/3 przykomorowej. Po założeniu koferdamu i usunięciu opatrunku widoczna była rozległa perforacja dna komory o wymiarach 4 × 5 mm oraz jama resorbcyjna o głębokości około 5 mm od poziomu dna komory. Poinformowano pacjentkę o zaistniałej sytuacji i złym rokowaniu dla zęba 16 i w przypadku niepowodzenia leczenia o konieczności usunięcia zęba 16 oraz w z...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • Roczną prenumeratę dwumiesięcznika Forum Stomatologii Praktycznej
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy