Dołącz do czytelników
Brak wyników

Inlay’e kompozytowe – dlaczego nie?
Wykonywanie wysokiej jakości inlay’ów kompozytowych przy użyciu GrandioSO Inlay System w trakcie jednej wizyty

artykuły | 11 stycznia 2018 | NR 24
129

Kompozyty światłoutwardzalne są integralną częścią wielu form leczenia stomatologicznego. Dzięki takim właściwościom fizycznym, jak twardość porównywalna do twardości tkanki zęba, odporność na ścieranie i kolor naturalnego zęba, mają szeroki zakres zastosowań przy odbudowie po leczeniu endodontycznym, w protetyce stomatologicznej, a w szczególności w leczeniu zachowawczym. Dużą zaletą kompozytów światłoutwardzalnych jest ich zastosowanie w technice adhezyjnej, która zapewnia niezawodne połączenie z twardymi tkankami zęba.

Duże odbudowy zawsze wymagają od lekarza zabezpieczenia ubytku za pomocą bardzo czasochłonnej techniki z użyciem formówek i warstwowej aplikacji kompozytu. Każda warstwa musi być naświetlana oddzielnie, a ukształtowanie punktów proksymalnych nie zawsze jest proste. Jeśli jednak musi zostać wykonanych kilka wypełnień obok siebie, np. w zębach 45, 46 i 47, wówczas użycie techniki warstwowej i stworzenie punktów stycznych to prawdziwe wyzwanie nie tylko w kwestii potrzebnego czasu. Dodatkowe utrudnienie może stanowić brak współpracy ze strony pacjenta. 

Wypełnienia pośrednie w formie inlay’ów, szczególnie te wykonane ze złota lub porcelany, są dobrze znane dentystom. Po preparacji i pobraniu wycisku inlay’e są tworzone na modelu, a następnie dopasowywane do ubytku. W większości przypadków praca ta wykonywana jest w dwóch etapach, tzn. osobna wizyta jest wyznaczona na przygotowanie i osobna na dopasowanie. Potrzeba dwóch wizyt oznacza wykonanie dodatkowej pracy, takiej jak tymczasowe zabezpieczenie ubytku, usunięcie tego zabezpieczenia przed osadzeniem inlay’a, oczyszczenie ubytku i być może również znieczulenie. Odbudowa w trakcie jednej wizyty ma istotne zalety zarówno dla lekarza, jak i pacjenta.

Do sporządzenia odbudowy pośredniej konieczny jest model. Jego wykonanie może być czasochłonne, zwłaszcza jeśli zostanie do tego użyty gips lub podobne produkty o dłuższym czasie twardnienia. Urządzenia CAD/CAM stanowią rozwiązanie, aczkolwiek bardzo kosztowne, a ponadto wymagają zapoznania się z nowymi materiałami i metodami.

Inlay’e wykonywane podczas jednej wizyty przy użyciu GrandioSO Inlay System

Lekarze są przyzwyczajeni do używania kompozytów w swojej codziennej pracy przy fotelu. Dlaczego więc nie mieliby samodzielnie wykonywać pośrednich wypełnień kompozytowych w trakcie jednej wizyty i dopasowywać ich w trakcie tej samej wizyty? Takie właśnie rozwiązanie umożliwia firma Voco, wprowadzając GrandioSO Inlay System. Kompletny zestaw zawiera wszystkie materiały niezbędne do wykonania wysokiej jakości kompozytowego inlay’a. Dzięki podobnym do zęba właściwościom materiału i łatwemu wytworzeniu inlay’a bez konieczności użycia kosztownego sprzętu, stanowi on opłacalną alternatywę zarówno dla techniki CAD/CAM, jak i tradycyjnej metody dwuetapowej. Zalety tego systemu są jednoznaczne: jedna wizyta dla lekarza i pacjenta, bez konieczności tymczasowego wypełnienia i znieczulenia. Ani warstwowa aplikacja kompozytu, ani pracochłonna technika z użyciem formówek nie są konieczne. Jest to kolejna zaleta wynikająca z zastosowania GrandioSO Inlay System. 

Technika ta również wymaga wykonania modelu, z czego wynika konieczność pobrania wycisku. Nie oznacza to jednak, że nic się nie zmieniło. Pierwszym etapem pracy powinno być usunięcie próchnicy. Jeśli ubytek jest bardzo głęboki i ma nierówności, należy zastosować podkład kompozytowy, co można dzisiaj bardzo szybko i łatwo wykonać, używając materiałów typu Bulk-Fill. Następnie ubytek zostaje opracowany. Powinien on lekko rozszerzać się, koniecznie w kierunku powierzchni okluzyjnej. Należy unikać pozostawiania ostrych krawędzi. Zamiast tego trzeba stworzyć wyraźną granicę preparacji i stopnie na powierzchni proksymalnej. Powierzchnia okluzyjna powinna być tak opracowana, aby późniejsza odbudowa miała przynajmniej 2 mm grubości.

Pobieranie wycisku

Kolejnym etapem jest pobranie wycisku. Do tego celu należy użyć dobrego alginatu, gdyż cięcie kosztów w tym przypadku to tylko pozorna oszczędność. Nie ma potrzeby pobierania wycisku całkowitego. Dobrym rozwiązaniem są w tym przypadku łyżki częściowe. Trzeba starannie sprawdzić rezultat i ostrożnie przyciąć skalpelem nadmiar alginatu wystającego poza krawędź łyżki, aby nie przeszkadzał on w późniejszym wykonaniu modelu. Strumieniem powietrza usunąć nadmiar wody i resztki alginatu. 

Specjalnie stworzony modelowy silikon addycyjny należy wprowadzić za pomocą końcówki mieszającej w obszar wycisku (końcówka musi być cały czas zanurzona w silikonie). Aplikację silikonu trzeba rozpocząć od najgłębszego miejsca ubytku. Obszar wycisku powinien obejmować przynajmniej po jednym sąsiadującym zębie od strony mezjalnej i dystalnej, tak aby były one uwzględnione w późniejszym modelu. Wysokość zostaje wyznaczona przez poprzednio wyciętą krawędź wycisku. Specjalny silikon modelowy twardnieje 3 minuty i po tym czasie można go zdjąć z wycisku i sprawdzić. Krawędzie proksymalne sąsiednich zębów mogą zostać delikatnie usunięte skalpelem. Dzięki temu podczas modelowania prawie automatycznie powstaną punkty styczne.

Modelowanie jest wykonywane warstwami, co oznacza oszczędność czasu w porównaniu do stosowanej przy pacjencie techniki warstwowej. Każda 2-milimetrowa warstwa jest utwardzana, a czas naświetlania uzależniony jest od odcienia użytego kompozytu. Nadanie kształtu powierzchni okluzyjnej jest wykonywane dowolnie przy uwzględnieniu ciągle...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • Roczną prenumeratę dwumiesięcznika Forum Stomatologii Praktycznej
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy