Dołącz do czytelników
Brak wyników

Z codziennej praktyki

3 lutego 2019

NR 47 (Listopad 2018)

Zastosowanie łuku twarzowego i artykulatora w codziennej praktyce klinicznej cz. 1

0 16

Do osiągnięcia idealnej okluzji konieczne jest zastosowanie odpowiednich systemów artykulacyjnych pozwalających na prawidłowe przeniesienie modeli pacjenta do artykulatora oraz indywidualne nastawienie jego parametrów.

Warunkami idealnej okluzji są:

  • zgodność relacji centralnej ze zwarciem centralnym – nawykowym,
  • zapewnione rozłożenie sił zgryzowych na możliwie dużą liczbę zębów bocznych, co oznacza konieczność uzupełnienia wszelkich braków zębowych, ze szczególnym uwzględnieniem braku pierwszych zębów trzonowych,
  • zapewnione warunki prawidłowego ułożenia żuchwy w stosunku do szczęki – podczas ruchów ekscentrycznych na boki następuje natychmiastowa dyskluzja zębów bocznych, a prowadzenie przednie żuchwy odbywa się na kłach, ewentualnie na kłach i pierwszych przedtrzonowcach w przypadku prowadzenia grupowego. Przy ruchu do przodu prowadzenie zapewniają zęby sieczne, których powierzchnie podniebienne ustawione są pod kątem zgodnym z kątem prowadzenia drogi stawowej. 

Aby osiągnąć powyższe cele, konieczne jest zastosowanie odpowiednich systemów artykulacyjnych pozwalających na prawidłowe przeniesienie modeli pacjenta do artykulatora oraz indywidualne nastawienie jego parametrów. Niestety, laboratoria protetyczne często wykonują uzupełnienia stałe i ruchome w prostych okludatorach lub w artykulatorach nastawianych według wartości średnich. W takiej sytuacji pierwszy montowany jest model dolny, a następnie do niego model górny, tak aby przybliżona płaszczyzna okluzji dolnego łuku pokrywała się z płaszczyzną artykulatora. Jest to oczywiście ogromne uproszczenie i może wpływać na nieprawidłowe określenie płaszczyzny okluzji. Dodatkowo niespełnienie warunku prawidłowego przeniesienia do artykulatora położenia modelu szczęki względem osi zawiasowej, które zapewnia jedynie łuk twarzowy, może skutkować wykonaniem uzupełnień protetycznych, które w okluzji centralnej mogą zachowywać prawidłową relację, natomiast przy ruchach ekscentrycznych ich okluzja dynamiczna będzie przypadkowa i może wymagać korekty uzupełnień w jamie ustnej pacjenta, co może się wiązać z ich nieodwracalnym uszkodzeniem mechanicznym. 

Oznacza to, że zaawansowane technologicznie uzupełnienia protetyczne wytwarzane przy zaangażowaniu znacznych nakładów inwestycyjnych, technologicznych i materiałowych tworzone są w modelach układu stomatognatycznego, którego parametry mogą bardzo odbiegać od rzeczywistej sytuacji pacjenta. 

Nawet wysokiej jakości artykulator jest tylko ulepszonym zwierakiem, jeśli do jego zaprogramo...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • Roczną prenumeratę dwumiesięcznika Forum Stomatologii Praktycznej
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy