Dołącz do czytelników
Brak wyników

Z codziennej praktyki , Otwarty dostęp

2 czerwca 2021

NR 62 (Maj 2021)

O czym warto pomyśleć przed usunięciem zęba w odcinku estetycznym, planując natychmiastową implantację – cz. 1

0 82

Z natychmiastową implantacją mamy do czynienia na co dzień i musimy przyznać, że jest to procedura, która sprawia nam wiele satysfakcji. Jest to jednak zabieg, który nie wybacza braku znajomości procedury atraumatycznej ekstrakcji zęba, braku umiejętności przeprowadzenia odpowiednio ukierunkowanej osteotomii, a także nieodpowiednich zasad asystowania oraz braku znajomości przygotowania tymczasowego uzupełnienia protetycznego. Nasz artykuł chcemy poświęcić kluczowym aspektom nieodłącznie związanym z implantacją natychmiastową pojedynczych zębów.

Naszym nadrzędnym celem w codziennej pracy jest poprawa jakości życia pacjentów, którzy zgłaszają się ze swoimi problemami. Z zabiegami natychmiastowej implantacji mamy do czynienia na co dzień i musimy przyznać, że są to procedury, które sprawiają nam wiele satysfakcji. Z ogromną przyjemnością obserwujemy reakcje pacjentów, którzy przychodzą na ekstrakcję górnej jedynki i po godzinnej wizycie ku ich zdziwieniu bez cięcia, bez szwów wychodzą szczęśliwi z natychmiastową nadbudową protetyczną na wszczepionym przed chwilą implancie.
Kolejnymi zaletami w porównaniu do odroczonej implantacji są: skrócony czas całego procesu leczenia, bardziej przewidywalne zachowanie objętości tkanki kostnej wyrostka zębodołowego i tkanek miękkich otaczających zębodół, a tym samym lepsze efekty estetyczne.
Implantacja natychmiastowa jest jednak zabiegiem, który nie wybacza braku znajomości procedury atraumatycznej ekstrakcji zęba, braku umiejętności przeprowadzenia odpowiednio ukierunkowanej osteotomii, a także nieodpowiednich zasad asystowania oraz braku znajomości przygotowania tymczasowego uzupełnienia protetycznego.
Nasz artykuł chcemy poświęcić kluczowym aspektom nieodłącznie związanym z implantacją natychmiastową pojedynczych zębów, a mianowicie:

POLECAMY

  • diagnostyce i planowaniu,
  • doborowi odpowiednich narzędzi, 
  • organizacji procedury zabiegowej.
     
Ryc. 1. Sagittal Root Position Classification: class I – against the labial cortical plate; class II – centered – no engagement apical 1/3; class III – against the palatal cortical plate; class IV – at least 2/3 of the root is engaging both

 

Zdj. 1. Obraz radiologiczny Sagittal Root Position Classification

 

Zdj. 2. Parametry estetyczne: 1 – brodawka mezjalna; 2 – brodawka dystalna; 3 – wysokość dziąsła brzeżnego; 4 – układ zarysu dziąsłowego; 5 – zarys wyrostka zębodołowego; 6 – kolor tkanek miękkich; 7 – struktura powierzchni tkanek miękkich


Diagnostyka i planowanie

Mam nadzieję, że zgodzą się Państwo ze mną, że tylko dokładnie przemyślane i odpowiednio zdiagnozowane leczenie może się zakończyć sukcesem i zadowoleniem pacjenta.
Każdy zabieg wymaga przeprowadzenia wnikliwej rozmowy z pacjentem, wytłumaczenia mu możliwości i ograniczeń oraz ewentualnych powikłań związanych z procesem leczenia. W każdym przypadku należy wykonać badanie CBCT. Na jego podstawie w pierwszej kolejności oceniam ogólny stan uzębienia, następnie zwracam uwagę na to, co mogło być przyczyną podjęcia decyzji o ekstrakcji. Czy jest to uraz mechaniczny zęba żywego, czy może pęknięcie korzenia zęba po leczeniu endodontycznym lub protetycznym, nieprawidłowości zgryzowe, a może ruchomość III stopnia na skutek przeciążeń lub parodontopatii.
 

Zdj. 3. Rzut ekranu CBCT szczęki, pęknięcie korzenia zęba 22 (strzałka) i plan leczenia

 

Ryc. 2. Periotom – zastosowanie

 

Zdj. 4. Proximator

 

Zdj. 5. Śruba ekstrakcyjna wkręcona wzdłuż korzenia, podpięta za pomocą linki do wyciągarki

 

Zdj. 6. Zębodół po ekstrakcji z użyciem Benex Professional


Następnie zalecam, aby przyjrzeć się osiowemu usytuowaniu korzenia zęba, który planujemy usunąć, względem blaszki przedsionkowej i podniebiennej czy językowej, bo od tego zależy kierunek wykonywanej osteotomii oraz ewentualne zabiegi regeneracyjne. W tym miejscu bardzo pomocna jest Sagittal Root Position Classification (SRPC) (ryc. 1, zdj. 2).
Po wnikliwej interpretacji badania radiologicznego przystępuję do rozmowy z pacjentem, którą zawsze dostosowuję do jego poziomu intelektualnego. Dodatkowo pacjent musi być świadomy, że oprócz zęba, na którym najbardziej mu zależy, musimy wziąć pod uwagę tkanki miękkie, które są integralnym elementem decydującym o estetyce i harmonii twarzy i okolic ust. Dlatego też estetykę białą i estetykę czerwoną traktuję jako równoważne parametry (zdj. 2).
W kolejnym etapie konsultacji określam i pokazuję na ekranie problem leczniczy, planuję zabieg, jeżeli jest taka konieczność, również zabiegi regeneracyjne, oraz dobieram system implantologiczny (zdj. 3).
W tym miejscu uczulamy i wciąż powtarzamy na naszych szkoleniach, że każda konsultacja musi być zrozumiana przez pacjenta, zakończona pisemnym planem leczenia, kosztorysem oraz harmonogramem wizyt kontrolnych pozabiegowych.

Dobór odpowiednich narzędzi

Wybór odpowiedniego instrumentu w implantologii ma kluczowe znaczenie dla powodzenia zabiegu, zwłaszcza gdy planujemy implantację natychmiastową.
Pamiętajmy, że narzędzia i instrumenty stomatologiczne są przedłużeniem umiejętności ręki dentysty. Przy ich wyborze powinniśmy nie tylko kierować się ładnym wyglądem, ale przede wszystkim dostosowywać gabaryty narzędzi do naszego pola zabiegowego, które jak wiemy, jest delikatne i podatne na uszkodzenia. Nasze narzędzia powinny nam zapewniać precyzję ruchów i komfort podczas naszej pracy. 
Do przeprowadzenia atraumatycznej ekstrakcji, od której przebiegu zależy powodzenie implantacji natychmiastowej, zazwyczaj stosujemy narzędzia typu periotom, proximator oraz nasz ulubiony gadżet, jakim jest zestaw Benex, i ewentualnie kleszcze. Pokrótce opowiemy Państwu o każdym z nich, no może za wyjątkiem kleszczy, bo temat jest raczej wszystkim znany.

Periotom
Każda ekstrakcja po uprzednim znieczuleniu pacjenta rozpoczyna się zabiegiem syndesmotomii, czyli zerwania włókien ozębnej utrzymujących ząb w zębodole. Do tej czynności stosujemy periotom. Narzędzie należy wprowadzać pod kątem 15–20° do powierzchni korzenia (w stałym kontakcie z tkankami zęba), początkowo na głębokość 1 mm, po czym nieznacznie wycofując, przesunąć się w prawo lub w lewo o 1 mm i ponownie wprowadzić je na głębokość 1 mm na całej powierzchni wargowej lub policzkowej (to samo dotyczy strony podniebiennej i językowej) (ryc. 2). Powierzchnia periotomu jest zazwyczaj wąska i cienka, co zmniejsza ryzyko uszkodzenia tkanek otaczających i ułatwia stworzenie sprzyjających warunków do natychmiastowej implantacji. 
Jedna ważna uwaga: periotomem wykonujemy TYLKO ruchy pionowe. Nie wolno wykonywać nim ruchów bocznych, gdyż konstrukcja tego instrumentu jest na tyle delikatna, że może dojść do jego złamania.

Proximator
Jakiś czas temu odkryłem ogromne zalety tego narzędzia. Proximator został zaprojektowany przez Karla Schumachera. Jest instrumentem hybrydowym, jego innowacyjność polega na połączeniu ostrej, cienkiej krawędzi periotomu oraz...

Artykuł jest dostępny w całości tylko dla zalogowanych użytkowników.

Jak uzyskać dostęp? Wystarczy, że założysz bezpłatne konto lub zalogujesz się.
Czeka na Ciebie pakiet inspirujących materiałow pokazowych.
Załóż bezpłatne konto Zaloguj się

Przypisy

    Laura Grzegółkowska

    lic. hig. stom.; Dyplomowana higienistka stomatologiczna, absolwentka Uniwersytetu Medycznego w Warszawie, specjalność higiena stomatologiczna.ukończyła kurs implantologiczny ITI Curriculum Foundation Level. Wspólnie z dr Dariuszem Niesiobędzkim prowadzi kursy dla lekarzy i asystentek implantologicznych z zakresu przygotowania gabinetu do zabiegu oraz czynnej asysty podczas zabiegów implantologicznych.

    Dariusz Niesiobędzki

    M.Sc. lek. med. i stom. implantolog; Absolwent I Wydziau Lekarskiego (1986) i I Wydziału Lekarskego Oddział Stomatologiczny (1990) Akademii Medycznej w Warszawie. Implantologią zajmuje się od roku 1996. Jako jeden z pierwszych lekarzy w Polsce wprowadził implanty do swojej praktyki, po odbyciu szkoleń w renomowanych światowych ośrodkach. W 2013 roku jako jeden z pierwszych w Polsce ukończył prestiżowe podyplomowe studia Master of Science in Oral Implantology na Uniwersytecie im. J. Goethego we Frankfurcie nad Menem. Współzałożyciel elitarnego stowarzyszenia Implant Masters Poland, zrzeszającego doświadczonych implantologów i którego zadaniem jest propagowanie najwyższych standardów leczenia w implantologii stomatologicznej. Specjalizuje się w zakresie implantologii oraz technik odtwórczych tkanek twardych i miękkich w obrębie jamy ustnej. Organizator autorskich kursów praktycznych dla lekarzy, którzy ukończyli teoretyczne szkolenia implantologiczne i pragną bezpiecznie wprowadzić implantologię do swojej praktyki lekarskiej. Właściciel klinik Impladent w Warszawie i Smile Center w Łomiankach.