Dołącz do czytelników
Brak wyników

Z codziennej praktyki

18 kwietnia 2018

NR 36 (Styczeń 2017)

Uzupełnienie rozległych braków zębowych protezami opartymi na elementach precyzyjnych
Zatrzaski dokorzeniowe

248

Rozległe braki zębowe najczęściej uzupełniane są protezami ruchomymi. Istniejące uzębienie resztkowe lub nawet pojedyncze korzenie zębów mogą być wykorzystane do pewnego i stabilnego umocowania protezy. Dzieje się tak dzięki zastosowaniu systemu elementów precyzyjnych określanych jako zatrzaski dokorzeniowe. Zatrzaski, podobnie jak wszystkie pozostałe elementy precyzyjne, składają się z dwóch elementów – matrycy montowanej w protezie i patrycy umocowanej do korzenia zęba.

Zaletą systemu jest możliwość wykorzystania pojedynczych zębów nawet z brakiem satysfakcjonującej stabilizacji. Okazuje się bowiem, że po skróceniu ruchomego zęba do poziomu dziąsła likwiduje się zgubne działanie dźwigni i istnieje duża szansa, że po kilku tygodniach dojdzie do ustabilizowania korzenia, co umożliwi przejęcie funkcji mocującej przyszłej protezy. W artykule przedstawiono dwa przypadki kliniczne zastosowania zatrzasków osiowych Rheina.

Przypadek 1.

Pacjent zgłosił się do gabinetu w celu konsultacji stomatologicznej. W badaniu wewnątrzustnym w zakresie szczęki stwierdzono korzenie zębów 15, 23, zęby 11, 25 oraz protezę częściową akrylową pozbawioną retencji, stabilności i wszelkiej funkcji (zdj. 1). W żuchwie zanotowano następujące uzębienie: 45, 44, 43, 42, 41, 31, 32, 33 i korzeń zęba 35.

Przedyskutowano z pacjentem różne plany leczenia, włączając także opcje implantologiczne. Pacjent ostatecznie zdecydował się na wykonanie dwóch protez ruchomych opartych na elementach precyzyjnych. Szczegółowy plan leczenia przewidywał ekstrakcję korzenia zęba 15, który w badaniu radiologicznym nie przedstawiał żadnej wartości i leczenie endodontyczne zębów 11, 23, 32, 35. Ząb 25 na prośbę pacjenta pozostawiono bez ingerencji, projektując na nim klamrę przyszłej protezy częściowej akrylowej. Uzupełnienie braków skrzydłowych dolnych zaplanowano z użyciem protezy szkieletowej klamrowej wspartej dodatkowo na zatrzasku dokorzeniowym w zębie 35.

W pierwszym etapie leczenia dokonano ekstrakcji korzenia zęba 15. Na kolejnych wizytach przeprowadzono leczenie endodontyczne zębów 11, 23, 32, 35.

W kolejnym etapie pobrano wyciski anatomiczne masą alginatową w celu wykonania modeli orientacyjnych. Po otrzymaniu z pracowni technicznej wzorników zwarciowych ustalono zwarcie centralne. W następnej fazie leczenia opracowano zęby 11, 23, 35 pod zatrzaski dokorzeniowe i pobrano wyciski dwuwarstwowe jednoczasowe masami precyzyjnymi Express STD i Express Regular Body (3M ESPE) (zdj. 2).

W kolejnym etapie otrzymano z pracowni elementy dokorzeniowe zatrzasków (patryce – Normo 040 CRMSN 2,5 mm) (zdj. 3–7).

Sprawdzono poprawność ich wykonania na modelach oraz w ustach pacjenta i zacementowano do przygotowanych korzeni zębów, używając cementu Ketac Cem (3M ESPE). W następnej fazie leczenia pobrano wyciski alginatowe za zacementowanymi już częściami dokorzeniowymi zatrzasków. Na ich podstawie w laboratorium wykonano próbne protezy górną i dolną (zdj. 8, 9). Dokładność wykonania próbnych protez skontrolowano na modelach i w ustach pacjenta, zwracając szczególną uwagę na zwarcie centralne i pozycję patryc względem protez. Po zaakceptowaniu przez pacjenta wyglądu przyszłych protez odesłano prace do laboratorium.

W kolejnym etapie otrzymano z pracowni gotowe protezy górną i dolną wraz z przygotowanymi lożami na matryce i otworami odpływowymi (zdj. 10–13). Ponownie przymierzono protezy w ustach pacjenta, sprawdzając, czy w żadnym miejscu patryca nie dotyka do płyty protezy. Na tym etapie oddano pacjentowi protezy do użytkowania przez 7 dni, tak aby dostosowały się do podłoża.

Po upływie tego czasu przystąpiono do zacementowania matryc w protezach (zdj. 14). Na tym etapie bardzo ważne jest odpowiednie odizolowanie patrycy zatrzasku, aby nie doszło do zacieknięcia masy szybkopolimerowej w podcienie, co utrudniłoby lub wręcz uniemożliwiło zdjęcie protezy. Metod izolowania patrycy jest wiele, autor artykułu robi to w następujący sposób: zacementowaną patrycę (zdj. 15) przykrywa się kawałkiem lateksowej rękawiczki, wykonując w nim mały otworek, przez który ściśle przejdzie główka patrycy (zdj. 16), następnie na główkę patrycy zakłada się matrycę (zdj. 17...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • Roczną prenumeratę dwumiesięcznika Forum Stomatologii Praktycznej
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy