Dołącz do czytelników
Brak wyników

Z codziennej praktyki

18 kwietnia 2018

NR 36 (Styczeń 2017)

Uzupełnienie rozległych braków zębowych protezami opartymi na elementach precyzyjnych
Zatrzaski dokorzeniowe

0 141

Rozległe braki zębowe najczęściej uzupełniane są protezami ruchomymi. Istniejące uzębienie resztkowe lub nawet pojedyncze korzenie zębów mogą być wykorzystane do pewnego i stabilnego umocowania protezy. Dzieje się tak dzięki zastosowaniu systemu elementów precyzyjnych określanych jako zatrzaski dokorzeniowe. Zatrzaski, podobnie jak wszystkie pozostałe elementy precyzyjne, składają się z dwóch elementów – matrycy montowanej w protezie i patrycy umocowanej do korzenia zęba.

Zaletą systemu jest możliwość wykorzystania pojedynczych zębów nawet z brakiem satysfakcjonującej stabilizacji. Okazuje się bowiem, że po skróceniu ruchomego zęba do poziomu dziąsła likwiduje się zgubne działanie dźwigni i istnieje duża szansa, że po kilku tygodniach dojdzie do ustabilizowania korzenia, co umożliwi przejęcie funkcji mocującej przyszłej protezy. W artykule przedstawiono dwa przypadki kliniczne zastosowania zatrzasków osiowych Rheina.

Przypadek 1.

Pacjent zgłosił się do gabinetu w celu konsultacji stomatologicznej. W badaniu wewnątrzustnym w zakresie szczęki stwierdzono korzenie zębów 15, 23, zęby 11, 25 oraz protezę częściową akrylową pozbawioną retencji, stabilności i wszelkiej funkcji (zdj. 1). W żuchwie zanotowano następujące uzębienie: 45, 44, 43, 42, 41, 31, 32, 33 i korzeń zęba 35.

Przedyskutowano z pacjentem różne plany leczenia, włączając także opcje implantologiczne. Pacjent ostatecznie zdecydował się na wykonanie dwóch protez ruchomych opartych na elementach precyzyjnych. Szczegółowy plan leczenia przewidywał ekstrakcję korzenia zęba 15, który w badaniu radiologicznym nie przedstawiał żadnej wartości i leczenie endodontyczne zębów 11, 23, 32, 35. Ząb 25 na prośbę pacjenta pozostawiono bez ingerencji, projektując na nim klamrę przyszłej protezy częściowej akrylowej. Uzupełnienie braków skrzydłowych dolnych zaplanowano z użyciem protezy szkieletowej klamrowej wspartej dodatkowo na zatrzasku dokorzeniowym w zębie 35.

W pierwszym etapie leczenia dokonano ekstrakcji korzenia zęba 15. Na kolejnych wizytach przeprowadzono leczenie endodontyczne zębów 11, 23, 32, 35.

W kolejnym etapie pobrano wyciski anatomiczne masą alginatową w celu wykonania modeli orientacyjnych. Po otrzymaniu z pracowni technicznej wzorników zwarciowych ustalono zwarcie centralne. W następnej fazie leczenia opracowano zęby 11, 23, 35 pod zatrzaski dokorzeniowe i pobrano wyciski dwuwarstwowe jednoczasowe masami precyzyjnymi Express STD i Express Regular Body (3M ESPE) (zdj. 2).

W kolejnym etapie otrzymano z pracowni elementy dokorzeniowe zatrzasków (patryce – Normo 040 CRMSN 2,5 mm) (zdj. 3–7).

Sprawdzono poprawność ich wykonania na modelach oraz w ustach pacjenta i zacementowano do przygotowanych korzeni zębów, używając cementu Ketac Cem (3M ESPE). W następnej fazie leczenia pobrano wyciski alginatowe za zacementowanymi już częściami dokorzeniowymi zatrzasków. Na ich podstawie w laboratorium wykonano próbne protezy górną i dolną (zdj. 8, 9). Dokładność wykonania próbnych protez skontrolowano na modelach i w ustach pacjenta, zwracając szczególną uwagę na zwarcie centralne i pozycję patryc względem protez. Po zaakceptowaniu przez pacjenta wyglądu przyszłych protez odesłano prace do laboratorium.

W kolejnym etapie otrzymano z pracowni gotowe protezy górną i dolną wraz z przygotowanymi lożami na matryce i otworami odpływowymi (zdj. 10–13). Ponownie przymierzono protezy w ustach pacjenta, sprawdzając, czy w żadnym miejscu patryca nie dotyka do płyty protezy. Na tym etapie oddano pacjentowi protezy do użytkowania przez 7 dni, tak aby dostosowały się do podłoża.

Po upływie tego czasu przystąpiono do zacementowania matryc w protezach (zdj. 14). Na tym etapie bardzo ważne jest odpowiednie odizolowanie patrycy zatrzasku, aby nie doszło do zacieknięcia masy szybkopolimerowej w podcienie, co utrudniłoby lub wręcz uniemożliwiło zdjęcie protezy. Metod izolowania patrycy jest wiele, autor artykułu robi to w następujący sposób: zacementowaną patrycę (zdj. 15) przykrywa się kawałkiem lateksowej rękawiczki, wykonując w nim mały otworek, przez który ściśle przejdzie główka patrycy (zdj. 16), następnie na główkę patrycy zakłada się matrycę (zdj. 17...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • Roczną prenumeratę dwumiesięcznika Forum Stomatologii Praktycznej
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy