Dołącz do czytelników
Brak wyników

Temat numeru

17 kwietnia 2018

NR 35 (Listopad 2016)

Stomatodiabetologia
Wymóg czasów czy tylko słowotwór?

0 132

Stwierdzenie, że cukrzyca to epidemia XXI w. wcale nie jest przesadą. W 2015 r. zanotowano 415 mln chorych na świecie, co stanowi jedną osobę chorą na cukrzycę na 11 dorosłych. Co 6 sekund cukrzyca zabiera jedną śmiertelną ofiarę (w 2015 r. 5 mln osób). Najsmutniejsze jest jednak to, że jedna osoba na dwie z cukrzycą nie jest zdiagnozowana, tym samym nie jest jej świadoma i jej nie leczy. Dlatego też diabetolodzy oczekują z każdej strony wsparcia we wczesnej diagnostyce schorzenia oraz w działaniach profilaktycznych. Stomatolodzy okazują się w tym temacie nieocenieni (można też powiedzieć, że niedocenieni).

O cukrzycy

Insulina to hormon peptydowy produkowany przez komórki Largenhansa trzustki. Reguluje on poziom glikemii we krwi. Wydzielany jest na okoliczność spożycia posiłku i obniża poziom cukru (glukozy) we krwi do bezpiecznego. Na czczo nie powinien być on większy niż 1,10 g/l. Objawy niewystarczającego wydzielania insuliny i/lub oporności na nią tkanek, czyli objawy cukrzycy typu 2, są asymptomatyczne. Stąd też te wczesne pierwsze sygnały mogą zostać niezauważone lub zbagatelizowane. A zbyt późne jej zdiagnozowanie zwiększa ryzyko szeregu niebezpiecznych komplikacji (retinopatii, nefropatii, neuropatii, chorób naczyń krwionośnych). Z pomocą może tutaj przyjść stomatolog…

Zdrowie jamy ustnej integralnym elementem radzenia sobie z cukrzycą

O wpływie cukrzycy na tkanki przyzębia wie każdy stomatolog. Hiperglikemia obecna w cukrzycy jest odpowiedzialna za tworzenie się tzw. końcowych produktów nasilonej glikacji (ang. advanced glycation end products – AGE). Produkty te wiążą się nieodwracalnie w tkankach z lipidami, kwasami nukleinowymi i białkami, a także z tkanką dziąseł chorego. Końcowe produkty nasilonej glikacji są też odpowiedzialne za odkładanie się dojrzałego kolagenu w naczyniach krwionośnych. Zwiększa to sztywność ich ściany, zwęża ich światło, co w efekcie pogarsza ukrwienie tkanek (przyzębia), obniża też zdolność do obrony przed zakażeniem, zdolność gojenia i odbudowy. Takie zmiany w tkance dziąseł chorego na cukrzycę promują występowanie stanów zapalnych i zaostrzenia w postaci ropni przyzębia. Stąd u pacjentów z cukrzycą więcej przypadków zachorowania na parodontozę. Ale nie tylko. Osoby z cukrzycą typ 2 tracą więcej zębów i częściej dotyczy ich próchnica korzeni zębów.
Równocześnie jest już potwierdzone, że zły stan zdrowia jamy ustnej, szczególnie obecność nieleczonego, przewlekłego stanu zapalnego przyzębia, wpływa negatywnie na przebieg cukrzycy.

Chorzy na cukrzycę, którym równocześnie towarzyszy parodontoza, ryzykują 8,5 razy częściej (!) pojawienie się komplikacji. Przede wszystkim w postaci schorzeń nerek i sercowo-naczyniowych. Ci natomiast, którzy chorują na parodontozę, a nie mają cukrzycy, powinni liczyć się z tym, że w ciągu ok. 5 lat ic...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • Roczną prenumeratę dwumiesięcznika Forum Stomatologii Praktycznej
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy