Dołącz do czytelników
Brak wyników

Ekspert testuje

19 kwietnia 2018

NR 36 (Styczeń 2017)

Przetestowany przez eksperta Fill up!
Nowe oblicze techniki Bulk-Fill

0 105

Dążenie do uzyskania tworzyw kompozytowych, które spełnią warunki łatwej i wolnej od komplikacji pracy klinicznej oraz zapewniających trwałą rekonstrukcję utraconych tkanek twardych zębów, staje się inspiracją dla producentów i powoduje, że nieustannie pojawiają się na rynku nowe materiały.

Różnorodność sprawia, że wybór jest coraz trudniejszy, a zapoznanie się w praktyce z pełną ofertą wręcz niemożliwe. Wprowadzone kilka lat temu rozwiązanie, jakim mają być materiały umożliwiające jednoczasową aplikację dużych porcji kompozytu, określane jako technika Bulk Fill, niesie ze sobą wiele zagrożeń wynikających z próby pokonania podstawowej wady materiałów poddawanych polimeryzacji światłem w warunkach aplikacji bezpośredniej. Uzyskanie maksymalnej relaksacji naprężeń skurczowych towarzyszących przemianie mieszaniny monomerów w spolimeryzowane tworzywo o satysfakcjonującym sieciowaniu przestrzennym to tylko jeden z problemów. Kolejnym jest uzyskanie takiej kompozycji, która zawierać będzie doskonale zbalansowaną proporcję fotoinicjatora, akceleratorów w połączeniu z kolorystyką i stopniem transparencji tworzywa.

Materiał z jednej strony musi zachować stabilność i nie może ulegać przedwczesnej polimeryzacji, a z drugiej konieczne jest zapewnienie prawidłowego przebiegu reakcji w miejscach trudno dostępnych dla światła inicjującego reakcję. Konsekwencją dla wielu tworzyw z tej grupy jest nadmierna transparencja zapewniająca przenikanie światła lampy, ale jednocześnie niezapewniająca naturalnego dla tkanek zęba stopnia nieprzezierności. Wypełnienia nadmiernie przezroczyste stwarzają wrażenie szarości, co niweczy trud uzyskania rekonstrukcji estetycznej. 

Problem kontrolowania momentu inicjacji polimeryzacji oraz zapewnienia jej prawidłowego przebiegu rozwiązany został w przypadku materiałów konstrukcyjnych (ang. core build up), a także cementów poprzez zastosowanie podwójnej metody inicjacji tzw. światło-chemo (ang. dual cure).

Uzyskany efekt z jednej strony zapewnia prawidłową polimeryzację polimeryzację wgłąb kanału, inicjowaną chemicznie, z drugiej przyspieszenie reakcji poprzez wzbudzenie fotoinicjatorem. Niestety, przebieg reakcji chemicznej jest zdeterminowany i opóźnienie jej nie jest możliwe, zazwyczaj jednak czas pracy dla tych tworzyw jest całkowicie zadowalający.

Nowe oblicze – w czym rzecz 

Zaproponowany przez firmę Coltene materiał o nazwie Fill-Up! (zdj. 1) wykorzystujący dwutorową metodę inicjowania reakcji polimeryzacji stanowi nowe oblicze techniki Bulk Fill. Materiał ten przeznaczony jest do wykonywania wypełnień metodą jednoczasowej aplikacji w klasach I i II, rozległych ubytkach i rekonstrukcjach. Ponadto sprawdza się jako materiał pod rekonstrukcje protetyczne z możliwością jednoczasowego cementowania wkładów standardowych. Fill-Up! można także stosować do szpachlowania słupków, koron i mostków. Dostarczany jest przez producenta w dwóch rodzajach zestawów różniących się dołączonymi systemami łączącymi. W jednym przypadku jest to system dwubuteleczkowy – ParaBond, w drugim ONE COAT 7 UNIVERSAL z dołączonym aktywatorem chemicznym One Coat 7.0 Activator (zdj. 2 i 3). Możliwość zastosowania systemu łączącego polimeryzującego chemicznie uwalnia od ograniczeń w zakresie dostępności światła, a co za tym idzie – gwarantuje prawidłową adhezję w bardzo głębokim ubytku.

Dostarczone przez producenta zestawy zawierają wszystkie niezbędne do pracy elementy, w tym aplikatory, końcówki automiks o dwóch średnicach (zdj. 4) oraz niezbędne do przygotowania systemu łączącego podstawki z zabezpieczającą przed światłem osłonką. W praktyce po otwarciu można przystąpić do pracy. Jak wspomniano, dedykowane są alternatywnie dwa systemy łączące, a znajdująca się w opakowaniu prosta obrazkowa instrukcja obsługi istotnie minimalizuje ryzyko popełnienia błędu podczas ich stosowania. Jedno spojrzenie zastępuje kłopotliwą lekturę, a w dobie, gdy stosuje się bardzo wiele preparatów, takie przychylne ułatwienie realnie poprawia komfort pracy (zdj. 5 i 6). Po zastosowaniu systemu łączącego przystępuje się do aplikacji materiału przy użyciu jednej z wersji końcówek mieszających.

Łatwość aplikacji

Zaskakująca jest łatwość aplikacji jako skutek średniej lepkości tworzywa. Niskie napięcie powierzchniowe w połączeniu z właściwościami systemów łączących ułatwia „zapływanie” materiału w zakamarki i miejsca trudno dostępne. Skutkiem tych właściwości jest jednak z drugiej strony brak efektu tiksotropowego, czyli w praktyce brak możliwości modelowania morfologii powierzchni. W opinii autora w świetle potwierdzonych właściwości użytkowych materiału Fill-Up! możliwe jest zastosowanie tego tworzywa samodzielnie, z tym że konieczne będzie modelowanie „metodą traconego materiału”. Technika ta jest doskonale znana i świetnie opanowana przez wielu klinicystów i nadal stanowi fundament edukacji przedklinicznej. W tym miejscu należy podkreślić jeszcze jedną cechę tego tworzywa, jaką jest niska transparencja i dostępność jedynie w jednym kolorze – uniwersalnym. Producent deklaruje że odcień jest między A2 a A3, jednak w odczuciu autora w...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • Roczną prenumeratę dwumiesięcznika Forum Stomatologii Praktycznej
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy