Dołącz do czytelników
Brak wyników

Smart stomatologia

16 czerwca 2018

NR 40 (Wrzesień 2017)

Fotografia stomatologiczna w praktyce lekarza stomatologa - Część 1

0 103

Dokumentacja fotograficzna w praktyce lekarza dentysty

Zastosowanie fotografii stomatologicznej mimo początkowych trudności w zdobyciu podstawowych umiejętności niesie ze sobą wiele korzyści, które można wykorzystać w codziennej praktyce klinicznej. Najważniejszą z nich jest możliwość obiektywnej oceny poszczególnych etapów pracy, a co za tym idzie – podnoszenie jakości leczenia pacjentów. Szczegółowo analizując zdjęcia wykonane w dużym powiększeniu, lekarz dentysta może dostrzec elementy, na które nie zwróciłby uwagi w czasie zabiegu. Chłodne spojrzenie na duży ekran ze zdjęciem preparacji, zamkniętej szwami rany czy też ubytku po opracowaniu to najlepsza forma podnoszenia swoich umiejętności.

Zastosowanie wysokiej jakości dokumentacji fotograficznej w protetyce stomatologicznej pozwala na poprawę komunikacji z technikiem dentystycznym. W dzisiejszych czasach coraz częściej korzysta się z usług laboratoriów oddalonych o kilkaset kilometrów. Przesłanie technikowi dentystycznemu wraz z wyciskami odpowiednio wykonanych zdjęć fotograficznych pacjenta pozwala na indywidualny dobór koloru i charakteryzacji uzupełnień protetycznych bez konieczności bezpośredniego spotkania pacjenta z technikiem. 

W codziennej praktyce autora niniejszego artykułu zdjęcia stanowią bezcenne narzędzie służące do komunikacji z pacjentem. Artykuł ma charakter poradnika, w którym przedstawiono zdjęcia prezentujące praktyczne zastosowanie fotografii wewnątrzustnej w procesie diagnostycznym oraz planowaniu leczenia. Dzięki nim pacjent może świadomie w nich uczestniczyć, obserwując efekty kolejnych zabiegów.

Dołączenie do dokumentacji medycznej pacjenta zdjęć fotograficznych przedstawiających stan zdrowia jamy ustnej przed leczeniem, w jego trakcie i po nim może posłużyć jako dowód w przypadku ewentualnych roszczeń sądowych. 

Podstawowy zestaw do wykonywania zdjęć wewnątrzustnych

Profesjonalna dokumentacja fotograficzna wymaga wyposażenia gabinetu stomatologicznego w sprzęt, który pozwoli wiernie oddać kształty, proporcje, szczegóły powierzchni i koloru zębów fotografowanych pacjentów. Przestrzegając podstawowych zasad fotografii wewnątrzustnej, można uzyskać powtarzalne zdjęcia, które będą miały wartość w długoterminowej obserwacji wyników leczenia. Mimo nieustannych udoskonaleń mobilnych rozwiązań fotograficznych niezmiennie liderem jakości zdjęć i możliwości ich postprodukcji (obróbki) pozostają lustrzanki cyfrowe lub aparaty bezlusterkowe z wymienną optyką. Podstawowy zestaw fotograficzny składa się z korpusu (ang. body), obiektywu i źródła światła błyskowego.

Korpus

Korpus to „trzon” aparatu fotograficznego (zdj. 1, 2) – znajduje się w nim matryca światłoczuła (odpowiednik dawnej kliszy fotograficznej), miejsce na kartę pamięci oraz niezbędne elementy służące do ustawienia wszystkich parametrów wykonywanego zdjęcia, które zostaną omówione w kolejnym artykule.

Ważnym elementem różniącym aparaty cyfrowe jest rozmiar matrycy, który ma wpływ na jakość zdjęć. Można je podzielić na matryce DX (ang.  – małe) oraz FX (ang. full frame – duże). Matryce FX (pełna klatka) są używane w profesjonalnej fotografii. Matryce te oferują lepszy zakres tonalny (liczba obszarów o różnej jasności, które można odróżnić od siebie), mniejsze szumy i łatwiejsza praca przy słabym oświetleniu. Używając tego samego obiektywu w aparacie z dużą (ang. full) i małą (ang. crop) matrycą, uzyskuje się obraz o różnym powiększeniu. Obraz w aparacie z małą matrycą jest powiększony o mnożnik charakterystyczny dla danego modelu aparatu.

Do codziennego zastosowania w gabinecie stomatologicznym wystarczające są lustrzanki z mniejszą matrycą, takie jak Canon 700D lub Nikon D5200. Zapewnią one wystarczającą jakość zdjęć do umieszczenia ich w dokumentacji medycznej pacjenta, stworzenia na ich podstawie prezentacji wykładowej czy też do podzielenia się nimi w internecie w celu konsultacji lub prezentacji przypadku.

Obiektyw

Podstawowymi różnicami pomiędzy standardowym obiektywem dołączonym do body służącym np. do wykonywania zdjęć na wakacjach a obiektywem przeznaczonym do makrofotografii są:

  • krótsza odległość ostrzenia,
  • skala odwzorowania przedmiotów 1:1,
  • lepsza ostrość obrazu.

Obiektywami makro (zdj. 3), które autor artykułu rekomenduje do fotografii wewnątrzustnej, są:

  • Canon EF 100 mm f2.8 USM Macro Lens (lub obiektyw z dodatkowym oznaczeniem IS),
  • Nikon Micro-Nikkor AF-S VR 105 mm f/2.8G IF-ED,
  • Tamron SP 90 mm f2.8 Di MACRO VC USD,
  • Sigma AF 105 mm f/2.8 Macro EX DG OS HSM.

Wybierając obiektyw, warto zwrócić uwagę, by miał funkcję stabilizacji optycznej obrazu. Funkcja ta jest bardzo pomocna przy nagrywaniu filmów bez statywu – pozwala zredukować drgania, które obniżają czytelność naszego nagrania. Funkcja stabilizacji obrazu jest oznaczana przez producentów jako IS (Image Stabilization) w obiektywach firmy Canon, VR (Vibration Reduction) w obiektywach firmy Nikon, VC (Vibration Compensation) w obiektywach firmy Tamron oraz OS (Optical Stabilizer) w obiektywach firm...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • Roczną prenumeratę dwumiesięcznika Forum Stomatologii Praktycznej
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy