Systematyczna adhezyjna odbudowa zrębu zęba

Współczesne leczenie z użyciem wkładów korzeniowych

Obecnie istnieje zgoda co do tego, że wkłady korzeniowe stosuje się dla utrzymania odbudowy korony, a w efekcie dla zapewnienia dostatecznej retencji. Stopień utraty tkanek twardych korony zęba i oczekiwane obciążenia działające na ząb determinują metodę postępowania po leczeniu endodontycznym w poszczególnych przypadkach. Jeśli destrukcja tkanek jest niewielka lub umiarkowana, zwykle wskazane jest leczenie z użyciem plastycznego materiału kompozytowego bez odbudowy opartej na wkładzie korzeniowym. Jeśli doszło do znacznej utraty tkanek korony klinicznej, należy zastosować system do wykonywania wkładów korzeniowych dla zapewnienia niezawodnej retencji. Następnie w kierunku wierzchołkowym od preparacji opracowuje się brzeg zębiny na szerokość nie mniejszą niż 2 mm w celu uzyskania tzw. efektu obręczy, zwiększającego odporność na złamanie [4 + 5]. Wkłady korzeniowe osadzane adhezyjnie pozwalają na postępowanie minimalnie inwazyjne i zachowanie tkanek twardych zęba. Ponadto obszary retencyjne w okolicy odbudowy zrębu mogą także być wykorzystane jako dodatkowe powierzchnie retencyjne.