Leczenie wad klasy II u pacjentów rosnących zwłaszcza w okresie skoku wzrostowego było i jest przedmiotem wielu badań. Głównie rozpatrywany jest czynnik wzrostu trzonu żuchwy w zależności od zastosowanego aparatu oraz długość leczenia ortodontycznego. Na przestrzeni lat stosowano różnego typu aparaty czynnościowe, odmiany aktywatorów, często wspomagane wyciągami zewnątrzustnymi typu headgear, twinnblocki, aparaty Herbsta itp. Uzyskiwane efekty są różne i zależą od wielu czynników. W większości przypadków konieczna jest II faza leczenia i zastosowanie aparatu stałego dla zamknięcia zgryzu otwartego w odcinkach bocznych lub do korekty ustawienia pojedynczych zębów.
Autor: Susana Palma Moya
