Wcześniactwo stanowi istotny czynnik ryzyka zaburzeń rozwoju narządu żucia. U dzieci urodzonych przedwcześnie częściej obserwuje się nieprawidłowości funkcji orofacjalnych, koordynacji ssania – połykania – oddychania, siły żucia oraz toru oddychania. Wczesne czynniki neonatologiczne, takie jak długotrwała hospitalizacja, intubacja czy brak karmienia piersią, wpływają na morfologię podniebienia, rozwój łuków zębowych i relacje zwarciowe. Zaburzenia te mogą się utrzymywać w wieku przedszkolnym i predysponować do powstawania wad zgryzu na progu edukacji szkolnej.
Autor: Małgorzata Łysiak-Majchrzak
Rotacje zębów szczęki i żuchwy stanowią jedne z najczęściej diagnozowanych anomalii położenia zębów, mających istotny wpływ na estetykę uzębienia, harmonię uśmiechu oraz psychospołeczny dobrostan pacjentów. Wyróżnia się dwa podstawowe typy rotacji: mezjorotację, definiowaną jako obrót zęba wokół jego długiej osi w kierunku dośrodkowym, oraz dystorotację, oznaczającą obrót odśrodkowy.
Cel: Celem niniejszej pracy jest przedstawienie metod leczenia rotacji zębów z wykorzystaniem aparatów stałych oraz systemów nakładkowych, ze szczególnym uwzględnieniem różnic w skuteczności i mechanice działania obu technik, na podstawie przeglądu piśmiennictwa oraz własnych przypadków klinicznych.
Materiały i metody: Przeanalizowano dostępne publikacje z bazy PubMed, obejmujące 15 doniesień dotyczących leczenia rotacji zębów z ostatnich pięciu lat. Dodatkowo uwzględniono obserwacje własne autorów dotyczące skuteczności i precyzji korekcji rotacji w obu technikach leczenia.
Wyniki: Uzyskane wyniki wskazują, iż zarówno aparaty stałe, jak i systemy nakładkowe umożliwiają skuteczne przeprowadzenie derotacji zębów, jednak mechanizmy biomechaniczne leżące u podstaw ich działania zdecydowanie się różnią. Obie techniki cechują się wysoką efektywnością kliniczną pod warunkiem właściwego zaplanowania terapii i jej precyzyjnego prowadzenia przez doświadczonego ortodontę.