Rotacja zębów należy do najczęściej obserwowanych nieprawidłowości położenia pojedynczych zębów. Obrót zęba wokół jego osi długiej wpływa na stabilność kontaktów okluzyjnych, zdrowie tkanek przyzębia oraz długoterminową stabilność wyników leczenia ortodontycznego. Celem niniejszego artykułu jest przedstawienie współczesnych strategii leczenia rotacji zębów z uwzględnieniem podstaw biomechanicznych, różnic pomiędzy aparatami stałymi i nakładkami oraz opracowanie praktycznego algorytmu postępowania klinicznego.
Autor: lek. dent. Agnieszka Nawrocka
Ząb zatrzymany to ząb o prawidłowej budowie, z całkowicie uformowanym korzeniem, który nie uległ wyrżnięciu i nadal pozostaje całkowicie lub częściowo w kości (minął okres jego fizjologicznej erupcji). Leczenie zatrzymanych zębów siecznych nie należy do prostych procedur. Zaburzenie to wymaga dokładnej diagnostyki ortodontycznej, wnikliwej obserwacji i śródzabiegowych kontrolnych zdjęć rentgenowskich. Takie procedury powinny być przeprowadzane jedynie przez doświadczonych ortodontów.
Ząb zatrzymany to ząb o prawidłowej budowie, z całkowicie uformowanym korzeniem, który nie uległ wyrżnięciu i nadal pozostaje całkowicie lub częściowo w kości (minął okres jego fizjologicznej erupcji). Leczenie zatrzymanych zębów siecznych nie należy do prostych procedur. Zaburzenie to wymaga dokładnej diagnostyki ortodontycznej, wnikliwej obserwacji i śródzabiegowych kontrolnych zdjęć rentgenowskich. Takie procedury powinny być przeprowadzane jedynie przez doświadczonych ortodontów.