Dołącz do nas

Praktyczna stomatologia

Autor Romaniuk-Demonchaux Adam

Relokacja dna ubytku z zastosowaniem żywicy kompozytowej przy rekonstrukcjach pośrednich

Ciągły rozwój stomatologii rekonstrukcyjnej umożliwia leczenie znacznie zniszczonych zębów z zastosowaniem materiałów o przezierności zbliżonej do naturalnych tkanek zębów.

Zastosowanie materiałów kompozytowych czy ceramiki łączonej adhezyjnie z tkankami zęba może być realizowane zgodnie z zasadami stomatologii minimalnie inwazyjnej. Stabilne i przewidywalne połączenie pomiędzy tkankami zęba z materiałem kompozytowym czy ceramiką umożliwia realizowanie na szeroką skalę addycyjnych procedur klinicznych. Fundamentem tego protokołu postępowania jest adhezja.

Adhezja to proces tworzenia połączenia adhezyjnego wiążącego ze sobą substraty nazywane adherentami. W stomatologii jest nimi szkliwo oraz zębina, na które nakładany jest środek adhezyjny. Wykorzystywane w stomatologii środki adhezyjne to roztwory monomerów żywicy, które wiążą materiał wypełnienia z substratem tkanek zęba w wyniku ich polimeryzacji.
W codziennej praktyce klinicznej problemem są ubytki zlokalizowane głęboko w obszarze proksymalnym, poniżej granicy szkliwno-cementowej (cemento-enamel junction &...

Artykuł dostępny tylko w prenumeracie PREMIUM

Pozostało jeszcze 97% treści